Gerrit Komrij (ja)

Geplaatst: 30 sep 2006 09:10 pm



Dit gedicht uit 1981 nu enkele malen gelezen.

Ben niet zeker of ik dit goed begrijp.

Hij zegt dat hij de camera's schuwt en liever in de schaduw blijft.



Maar op het einde staat er "o beeld van welbehagen".

Bedoelt hij dat dit voor hem ook een beeld van welbehagen is?

De daaropvolgende regel:

Laat me van dit de antipode zijn.

zou dit moeten ontkennen.



Ben er momenteel niet uit. Ongetwijfeld zijn hier leden die Komrij beter kennen.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 26 okt 2006 11:28 am



Jan Wolkers 75



Al bijna losgezongen van zijn werk

Zijn boeken zweven ergens aan de top

Werd Wolkers een begrip, een handelsmerk.

De recensenten kregen lelijk klop.



Er groeide uit de pesterige vlerk

Een ideale vader, grijs van kop,

Zonder verraad aan Gorter en Jacques Perk,

Zonder vermindering van harteklop.



Vier zonen en een vrouw, het kan niet op,

En tóch liefst voor het zingen uit de kerk.

Zijn boeken schiep hij, leek het, met miljoenen.



Hij gaf ons lachend allemaal een schop.

Nu is ook Jan een man van vier seizoenen.

In winters laaien vuren extra sterk.



© Gerrit Komrij 2000

Ter gelegenheid van de 75e geboortedag van Jan Wolkers



Dettie

Geplaatst: 22 nov 2006 05:45 am



De vrouw in de kunst



Mevrouw haat mannen die haar met hun blik

Verslinden en haar niettemin laag aanslaan.

Zij toeft graag daar, waar met een hoofse knik

Haar slappe vlees gehuldigd wordt door maan-



Zieke artiesten, die in haar gelaat waarderen

dat het nog steeds van Voren Boven ligt.

Of ik, zo vraagt ze, ook vind dat deze wereld

Geenszins de echte is? en of ik Hans' gedichten



('Die zachte Hans') niet groots, experimenteel

En kosmisch acht? Ik antwoord met een glunder,

Doch strak gezicht: Mevrouw, ik ben uw tegendeel:

'k Hou meer van spier-dan van gedichtenbundels.'



Gerrit Komrij.

uit 'Alle vlees is als gras.

(1969 Meulenhoff)



leni

Geplaatst: 21 mrt 2007 08:40 am



Terribilità



De jongen is een grijze filosoof.

De knieën zijn de zetel van de wijsheid.

De Noordpool herbergt menige korenschoof.

In de Sahara heerst de grote ijstijd.



Een padvinder beheert het labyrint.

De sfinx kijkt vol begrip de wereld in.

De hemelgod is een driejarig kind.

De wereldondergang is het begin.



De olifant danst op het slappe koord.

De stier is meer dan zeven maanden drachtig.

De veldmuis heeft een tijgerkat vermoord.

De seksualiteit is mooi en prachtig.





Gerrit Komrij (1944)

uit: De os op de klokketoren (1981)



Dettie

Geplaatst: 21 mrt 2007 09:33 am



En ik moet híer om lachen.



Tiba.

Geplaatst: 11 mei 2007 09:30 am



Fietstocht



Het verre postkantoor was de magneet.

Niet om de luchtpostzegels of de taal

Van overzeese stempels – nee, het deed

Op tweehoog ’s middags dienst als jeugdleeszaal.



Tweemaal, op dinsdag en donderdag,

Verdween ik in het ruime trapportaal

En kwam weer buiten met een brede lach.

Ik had mijn voorraad boeken andermaal.



Met in mijn hoofd een eerste regel die

Ik vluchtig had gezien bij een verhaal

Werd, fietsend, al naar het vervolg gegist.



Toch geselde ik vervaarlijk het pedaal

Om sneller thuis te zijn, omdat ik wist:

Het boek is beter dan de fantasie.



Gerrit Komrij

Uit: Luchtspiegelingen

De Bezige Bij 2001