Gerrit Komrij (ja)

Geplaatst: 18 jan 2009 11:17 pm



ik zie het niet (zo) negatief.

Een dichter die geëmigreerd is maar toch verankerd blijft in zijn eigen taal. Aan het taalpurisme heeft hij blijkbaar een hekel (maarre, is hij niet zelf een meester van de taal?????). Iemand die het positief ziet dat de taal evolueert door vreemde invloeden.

Wellicht daarin ook de problematiek van de "ontheemde" of "half-ontheemde", voor wie die taal o zo belangrijk blijft.

Dit gedicht komt bij mij dus niet negatief over.



Tiba.

Geplaatst: 19 jan 2009 05:03 am



Het is alvast een pleidooi voor een open vizier, een open houding naar andere culturen en talen.



Jan S

Geplaatst: 19 jan 2009 10:33 am



Ode aan Komrij



Ik ben niet jaloers op Rutger Kopland

of op de dichtkunst van Hans Lodeizen,

Marnix Gijzen of Annie M. G. Schmidt,

zelfs de genialiteit van Claus

ambieer ik niet,



Maar als ik een gedicht van jou lees,

Gerrit Komrij,

dan wordt mijn hart zo blij

al zal altijd blijven schrijnen

dat ik nooit zo dichten zal als jij.



Pieter

_________________

"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre

Geplaatst: 23 jan 2009 08:20 am



Ter adstructie van bovenstaande ontboezeming:



Zwart-wit



Om mij van deze kant moed in te praten

Noem ik de andere kant de duisternis,

Een land vol achterklap en sleutelgaten,

Een land waar windstilte havenmeester is.



Het is daar grijs, beweer ik, en ik maak

Het in gedachten daar bedroevend grijs.

Een land van leedvermaak en onderkaak,

Van praatjes voor de vaak, maak ik me wijs.



Vandaag wil ik iets lelijkers verzinnen.

Het is daar zwart. Elk vuur is opgebrand.

Blind vallen daar de woorden uit de mond.



Ik voel mij steeds rechtvaardiger van binnen.

Zo tast ik in dit land, dat ik het land

Van wind en zon noem, in het duister rond.



Gerrit Komrij

Uit: Luchtspiegelingen

(De Bezige Bij, 2001)



komrij.blogspot.com/



Lees de reactie van Gerrit Komrij op zijn blogspot over de TV-Verkiezing van de Dichter des Vaderlands

_________________

"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre

De dichter



Toen een letterkundig tijdschrift

Hem een briefje toe deed komen,

Waarin stond: 'Mijnheer, uw verzen

Waren lang niet slecht, we zullen

Er eerdaags een paar van plaatsen,'

Zwol zijn borst tot slagschiphoogte.

Heel zijn leven werd nu anders.

Hij ging doen alsof hij grote

Mensen persoonlijk kende.

Hij zei stad wanneer jij blad zei.

Hij zei held wanneer jij speld zei.

Hij zij ach wanneer jij dag zei.

En daarvan wilde hij leven!





Gerrit Komrij

Uit: "Alle gedichten tot gisteren"

Uitgeverij: Arbeiderspers, 1994



===

Ik vind het vooral een grappig gedicht.

De regel Zwol zijn borst tot slagschiphoogte is een prachtzin!

Zelf ben ik niet zo'n liefhebber van gedichten waarvan de zinnen

koste wat het kost met een hoofdletter moeten beginnen.



Molly

Komrij plaatst die hoofdletters midden in een zin. Dus echt de zinnen met een hoofdletter moeten beginnen zie ik er niet zo in. Hij maakt ze zelf ...



Toen een letterkundig tijdschrift

Hem een briefje toe deed komen, enz.



Die regel die je opnoemt vind ik ook goed, de rest wat minder.



Dettie