Dit is mijn eiland, zon slaat de hemel aan flarden.
Het water heeft vleugels, de meeuwen een stem.
De dag vervult dromen, brengt vertes vol zilver.
Wind waait de wolken tot over het duin.
Dit is mijn eiland. De dijken bewaren
de polders, de dorpen, de angst. Het verdriet
van de mensen die in gedachten soms varen
door stormen van vroeger die niemand meer ziet.
Dit is mijn eiland, met stromende regen.
Met zee in mijn haren en in mijn gedicht.
Met zand aan mijn voeten, met ogen vol verte.
Met doodstille nachten vol sterrenlicht.
De vuurtoren zwaait soms met troostende armen.
Waarom dan dat zout nog op mijn gezicht?
Johanna Kruit
Informatie
Voor alle nieuwe uitgaven van PLINT, klik op
www.plint.nl
Voor besprekingen van nieuwe boeken en dichtbundels klik op
www.deboekhouding.blogspot.com
Voor alle informatie over het werk van Johanna Kruit klik op
www.johannakruit.nl
