Johanna Kruit (ja)

Er was een kind dat door het raam naar binnen keek



Een aantal interpretaties lijken me mogelijk.

Misschien deze:



Iemand kijkt door het raam naar buiten

ziet de zee, het schip, de duin, een meeuw...



ziet dan ook een kind dat naar binnen kijkt

misschien is het het kind wel dat zichzelf in spiegelbeeld ziet

en schrikt....



Tiba.

Oude Veerhaven bij Kats



Geen meeuw hoe hoog ook die niet krijst

wanneer we gaan langs oevers van basalt

waar steeds opnieuw achter de dijk een

valk omhoog klimt , bidt en afscheid schrijft



tussen zijn jachtterrein en ons. Verlaten werd

de oude haven die verviel . Gras loopt ver

over het plein waarvan de stenen her en der

verzakten. Auto’s stonden waar nu water is.



Verleden komt hier aan het licht . De wind

draagt als een lopend vuurtje alles aan

wat ik wil zien. Ik zoek een naam voor

wat verdween . Mijn blik vindt nergens



houvast meer. Jij legt in beelden vast

wat er nog over is van wat eens toekomst was.





Johanna Kruit



Gedicht uit de bundel “ Voorheen te Orisande “

Uitgeverij Thomas Rap - Amsterdam

Brief aan de zee



Ooit heb ik geprobeerd je geheim

te doorgronden , maar je pakte je

zout in en droeg je geluiden weg

en in je golven stond

verboden toegang.



Vergeefs probeerde ik de dagen op

muziek te zetten

maar ach

zelfs de regen liep mij nonchalant

voorbij en met

eeuwen stof over mijn voetstappen

bleef ik in de trieste sfeer van

oude gebeden en weefde verward

aan een sprookje dat vrede heet.



Dan liet ik mij verleiden om te gaan

met de stemmen

- landinwaarts -

maar er waren meer dingen dan een

dromer ooit zal zien

en de wegen te veel

onderweg.



En zo schrijf ik me zee

naar je toe

en al ben je te oud om met

nieuwe woorden aan te spreken

toch vraag ik je

overstem mijn gedachten

zet voet aan mijn land

en brengt mij tot zwijgen.



Johanna Kruit



Gedicht uit de bundel “Landgrens “

Uitgeverij WEL - Bergen op Zoom



Ons toegezonden door Johanna Kruit.



Dettie

Regen



De lucht raakt maar niet leeg

er groeien plassen in de straat

waar eerst nog zonlicht was

komen nu wolken naar omlaag.



De kano op de auto regent vol

de boterhammen zijn nog in de mand

ik vouw een bootje van het weerbericht

er kunnen zeven bootjes uit een krant.



Ik wou dat het nog gister was

dan zouden we vandaag een dagje weg

de bootjes laat ik varen in een plas

ze zijn al heel de ochtend onderweg.



Johanna Kruit



Gedicht uit de jeugdbundel “Wat je voelt zit in je hoofd “

Uitgeverij Bakermat - België

Geluiden



Er waren soms vreemde geluiden

die klommen door het raam naar binnen

alsof ergens dieren huilden

in bange woorden en zinnen.



De wind bewoog dan gordijnen

en nooit zag je dat wat er was

de nacht hield zich schuil in het gras

en waar zou de dag beginnen ?



Dan kroop je maar diep in je dromen

en wilde alleen maar schuilen

want dieren die ’s nachts kwamen huilen

kon je later nog tegenkomen.



Johanna Kruit



Ongepubliceerd jeugdgedicht



Ons toegezonden door Johanna Kruit



Dettie

Letterlijk en figuurlijk een (lekker) luchtig gedicht,

waar je niet te lang over/bij na hoeft te denken.



Wel benieuwd wat er verkeerd ging,

en waarom iedereen weer alleen was toen de zon op kwam

(misschien omdat ieder weer eenzaam in zijn/haar eigen bed

lag uit te slapen overdag? )