Johanna Kruit (ja)

Geplaatst: 16 sep 2007 06:08 am

In de tweede strofe wordt de zee niet meer vernoemd: de dichter probeert ergens een evenwicht te zoeken, maar slaagt er niet in.

Ja...dat verwoord je mooi, dat is precies het gedeelte wat me niet lukte onder woorden te brengen,

en dat zoeken naar troost haalde ik er ook uit.

Op mij komt het over of alsof er alles wat de dichter beleefd heeft op de zee wordt gereflecteerd.

Ook dat zou heel goed kunnen. Dan komt "ooit heb ik je geproeerd je geheimen te doorgronden"in een heel ander licht.



Ja het is prachtig he..het raakte mij ook meteen.



Dank je wel voor het hardop denken.



Wil

Geplaatst: 16 sep 2007 12:47 pm



Eten



Weet je wat ik lekker vind?

Zoete pannenkoek.



Weet je wat ik lekker vind?

Van die zachte snoep.



Weet je wat ik lekker vind?

Een zak vol zoute drop.



Weet je wat ik lekker vind?

Friet met wat er op.



Weet je wat ik lekker vind?

Want dan ben ik groot.



Tijgerstaart en kibberbil.

Walvis op mijn brood!



Johanna Kruit

Uit: Twee kusjes in een doosje

Educatieve uitgeverij Maretak 2002

voor kinderen van 7-8 jaar



Detie

Geplaatst: 16 sep 2007 03:53 pm



Wat een grappig gedicht, en wat een leuke bundel lijkt me dat.



Wel leuk he..twee gedichten van dezelfde dichter en zó anders.



Groetjes

Wil

Geplaatst: 16 sep 2007 04:14 pm



Ja apart he Wil.



Ik had het boek van haar gelezen en kwam op een site die een mooie toelichting had over Johanna Kruit. Daar stond dit gedicht ook bij. In eerste instantie dacht ik gelijk aan de 'gedichten voor kinderen en andere volwassenen' maar toen ik het hier plaatste dacht ik, groter contrast kan er haast niet zijn.



Dettie

Geplaatst: 31 okt 2007 09:36 pm



November



De avond ligt al voor de hand. Kleuren

van het veld hielden zich stil vandaag.

Omsluierd land waarin contouren vaag

vertellen over wat nog kan gebeuren.



Je bent er niet. Ik zwerf wat door het

huis, kijk bij alle ramen uit en

zie de regen , vogels. Bomen druipen

herfst. Nu wil ik weg. Stond voor



de deur niet net de wind ? Hij gaat

wel met me mee tot waar het strand

het water vindt. Voet aan land

zetten de golven steeds opnieuw. Ik



sla ze gade. Zo zonder te vergaan

wilden ook wij zijn. Fel en overslaand.



Johanna Kruit.



Gedicht uit de bundel "Voorheen te Orisande "

Uitgeverij Thomas Rap - Amsterdam



Ons toegezonden door Johanna Kruit

Geplaatst: 03 nov 2007 04:53 pm



Ik vind het artikel in Poëziekrant met als titel Werkkamer: Johanna Kruit best wel leuk én interessant om lezen. Hoe zij bijvoorbeeld over Herman De Coninck spreekt (die bij mij dé aanzet was om sowieso in poëzie geïnteresseerd te geraken en uiteindelijk zelf gedichten te schrijven) ; hoe ze zelf te werk gaat; leuke foto's van haar.... Een madam die ik wel eens zou willen ontmoeten...



Jan S