Anna Enquist* (nee)

Geplaatst: 18 jul 2008 11:05 am



Ik heb haar eens een briefje - via de uitgeverij - gestuurd maar daar heeft ze spijtig genoeg niet op gereageerd. Heeft er iemand toevallig haar eigen adres?



Jan S

Geplaatst: 18 jul 2008 11:27 am



Mag ik voorzichtig opperen Jan,dat ze kennelijk geen fanmail wil.

Graag was ik net zo bekend en net zo een goede schrijfster als Anna Enquist,

maar als je beroemd bent houdt dan niet in,

dat je 'openbaar kunstbezit' geworden bent.

Hoe je goed je bedoelingen ook zijn!



Hier volgt nog een tekst.



ZEIGARNIK-EFFECT



Als razernij,verdriet zijn uitgewoed,

neem ik het grootgeworden kind,het oude

lichaam,de verloren vriend en stop ze

in de rugzak van het leven,die ik draag



Maar dat wat onvoltooid werd weggerukt?



- Een man,alleen,loopt langs de nachtrivier;

hij zet zijn kraag op en begint te missen.

-Het kind dat mij verlaat voor ik het ken.

sculptuur van bloed,nog zonder huid.



Die pijn houdt door de jaren heen schokkend

en rauw zijn versheid:wind die niet wil

gaan liggen,schip dat maar niet vergaat.



Anna Enquist

Uit: Jachtscènes

De Arbeiderspers 1992



Ik neem aan dat het om haar verongelukte dochter

gaat de titel snap ik niet, ik zal kijken of ik dat kan opzoeken!



manja



Het boek is zo mooi gaat zo diep, dat het pijn doet!



Het Zeigarnik effect wordt gesteld dat de mensen niet vergeten onvoltooide of onderbroken taken beter is dan voltooid.



Russian psychologist Bluma Zeigarnik first studied the phenomenon after noticing that waiters seemed to remember orders only so long as the order was in the process of being served. Russisch psycholoog Bluma Zeigarnik eerste onderzoek gedaan naar het fenomeen na te merken dat de obers leek te onthouden.

Dit heb ik van internet geplukt. (O wat is studeren toch leuk!)



Ik vind dit een beetje raar verwoord,met het gevaar dat het te egocentrisch word, ik herken het wel!

Ik begon mijn autobiografie met : onverwerkt verleden tijd.

Dingen die af zijn,die kun je ook letterlijk afsluiten,onvoltooide dingen blijven aan je vreten.

Dit is dan meteen mijn interpretatie van dit gedicht,kunnen anderen zich

hier invinden?



manja

_________________

suum cuique oftewel ieder het zijne!

Geplaatst: 18 jul 2008 12:16 pm

Heeft er iemand toevallig haar eigen adres?



Jan S

Helaas Jan die heb ik niet, het toestemming vragen aan Anna Enquist is via de uitgever gegaan.



Dettie

Geplaatst: 18 jul 2008 12:20 pm



Mag ik voorzichtig antwoorden dat ik haar helemaal niet als openbaar kunstbezit beschouw?

UIteraard is het haar goed recht om niet te antwoorden.



Gisteren vernam ik het schrijnend nieuws dat iemands dochter (elke dochter is van iemand) van 16 jaar plots tijdens haar "eerste vakantie zonder ouders" overleed aan een hartfalen. (een voor de ouders onbekende aangeboren afwijking blijkbaar) Ik zie die vader letterlijk zijn kraag opzetten als hij wandelt en haar mist.



Jan S

Geplaatst: 18 jul 2008 12:42 pm



Jan,sorry voor de opmerking,maar toch gebeurt het vaak,dat lezers

zich ergens in herkennen /willen delen met iemand die dat op zijn/haar beurt niet wil.

Schrijvers willen natuurlijk juist heel graag dat het gevoel wat bij jou

e.v.a. bovenkomt opgeroepen wordt,de herkenning.maar dat omzetten in privé contacten daar is geen beginnen aan,

maar je bent gelukkig niet gekwetst.



Manja

die je sterkte wenst met je vrienden!

Natuurlijk voor iedereen is het even erg een kind te verliezen,dat is helemaal niet aan twijfel onderhevig.



_________________

suum cuique oftewel ieder het zijne!

Geplaatst: 18 jul 2008 12:57 pm



Ja ik denk dat je gelijk hebt manja,

Russian psychologist Bluma Zeigarnik first studied the phenomenon after noticing that waiters seemed to remember orders only so long as the order was in the process of being served.

Zo lang het proces van het serveren gaande was onthielden de obers dus de order... Als de order geleverd was dan was hij gelijk uit hun hoofd...



Zo lang het kind groeide en er was bleef het proces gaande tot... het ging trouwen, uit huis ging? (grootgeworden kind) De 'order' was dan geleverd?

Een kind blijft altijd je kind, ergens vind ik de vergelijking die Anna Enquist stelt niet opgaan. Al is het kind het huis uit, het proces van kind-ouder blijft doorgaan.



Alleen in dit gedicht is het kind er helemaal niet meer, de 'order' kan niet uit je hoofd gezet worden omdat die niet afgesloten/geleverd is. De 'order' blijft open staan...



Het lijkt bijna de beschrijving van een miskraam.

Het kind dat mij verlaat voor ik het ken.

sculptuur van bloed, nog zonder huid



Uit welke (originele) bundel komt het manja?



Dettie

die schrikt van het bericht dat Jan meldt.