Geplaatst: 17 jul 2008 05:20 pm
Hier dus het antwoord van raad de dichter.
WEGGAAN
Moedwillig afscheid waar wrok noch
zucht toe aanzet,het vee verlaat
de vredige wei voor een verdere helling.
Behagen trekt aan de benen:toch opstaan,
de haard is aan,de letters liggen daar
nog. Niet het halve glas omstoten
maar gaan. Buiten graag:sneeuw,
maanlicht,vermoeden van een weg.
Anna Enquist
Uit: Een nieuw afscheid
Arbeiderspers 1994
Ik heb vreselijk gedubd welke ik zou kiezen
deze of de volgende, had ik ook graag genomen.
Ze heeft zoooooooooveel moois geschreven.
Zo krijgt deze zo sublieme dichteres meteen
nog wat aandacht. Beide een afscheid.
SUBLIMATIE
IK vermoed dat hij huilend schreef
aan zijn laatste sonate, dat groot
lied van afscheid. Schubert.
Omdat het niet helpt. Dat hij
weet heeft van liefde geneest niet
het vermolmd geslacht. Evenmin
kan hij sterven zoals hij zingt.
Wij ontkomen niet aan de schreeuw
die de keel vernielt,aan de slag
die de vuist verbrijzelt.
Schubert, Sonate in Bes, DV 960
Anna Enquist
Uit: Soldatenliederen
Arbeiderspers 1991
Manja
_________________
suum cuique oftewel ieder het zijne!
