Luuk Gruwez (nee)

Geplaatst: 22 okt 2007 03:46 pm



VIII Afspraak



Aarde beef, hemel donder, sterren val.

Hier is mijn lief, voor één keer iets te vroeg.

Zij was het beste wat ik had,

maar kwam bij leven nooit op tijd.



Ik wou haar nog een dagje hier.

Nu dat niet mag: zorg goed voor haar.

Verstrek haar 's avonds goudsbloemthee

en zing een liedje in haar hals.

Ook moet een thermometer achterin.



Want ging het hier vaak fout met haar,

ik wed dat haar ook daar iets schort.

Laat haar dat leven overdoen

met een briljanter eindrapport:

o laat haar zegepralend gaan.



Luuk Gruwez,

Uit: Vuile manieren

Amsterdam: De Arbeiderspers 1994



Zijn moeder? Of zijn lief?

Wat ik mooi vind is dat hij feitelijk zegt, ze is te vroeg heengegaan.

Met daarbij een sprankje humor.. voor één keer iets te vroeg

Zorg goed voor haar. Maar vooral het laatste is ontroerend...

laat het einde in een ander leven beter zijn...

een briljanter eindrapport, laat haar zegepralend gaan...



Dettie

Geplaatst: 26 okt 2007 06:25 pm



Het is zijn lief ..maar ze is niet overleden hoewel ze kanker had..daarom kan hij er een grapje over maken denk ik..



Dettie

Geplaatst: 19 jul 2008 06:44 pm



Aan een collega



I



Ik durf je amper te vertellen, kameraad,

tijdens hoeveel van mijn dagen ik haar haat,

die oudste industrie van het verdriet, de poëzie.

Dat ik haat hoe zij met mij brutaal aan de haal gaat,

hoe zij mij struikelen doet over mijn

enjambementen, mijn chiasmen, assonanties

en tegen het scheenbeen van mijn eerste liefde schopt.

Dat zij helemaal geen rekening wil houden



met de noden van mijn darmen en de doden

in mijn ziel en de zaden op een plek

waar eeuwigheid een poging tot ontspringen doet.

Gister nog, bij Osman, die mijn kapper is,

kroop zij ongevraagd en naakt bij mij op schoot

terwijl het scheermes langs mijn slapen gleed.

En nog diezelfde dag, terwijl ik boven op een ladder stond,

strooide zij schaterend voetzoekers in het rond.



Wij mogen dan wel in een zuiderse patio liggen,

er fanatiek naar strevend onder een zwijgzame

sterrenhemel gelukzalig niets en niemand te zijn,

maar daar zelfs komt zij langs, de poëzie, la poesia,

met het bon chic, bon genre van een tettertrien.

Zij vindt het helemaal niet erg - wat dacht je wel? -

de beste coïtus ter wereld te verstoren

om te zeggen dat zij niets te zeggen heeft.



Rot op, roep ik, de pot op, rot toch op!

Maar daar propt zij al een vod

diep in de strot van mijn geliefde,

die haar terecht van oudsher wantrouwt.

Ik durf je amper te vertellen, kameraad,

hoezeer en tijdens hoeveel van mijn dagen ik haar haat,

de poëzie, dat ik haar haat met hart en ziel.

En dat, als ik haar liefheb: hoogstens per vergissing.





Luuk Gruwez

uit: Lagerwal, Uitgeverij De Arbeiderspers,

Amsterdam, Antwerpen 2008



Tiba.

Uit het thema "dichters over dichten" ook hier geplaatst

Geplaatst: 19 jul 2008 10:38 pm



een schitterende tekst..beetje invloed van Claus vind ik , dat baldadige dat Gruwez ook erg eigen is, en de smalende toon..poëzie is hem een blok aan het been..heerlijk is dat als je een dichter bent ..wat een uitdaging om verder te schrijven om je te verlossen van dat blok..De poëzie die zichzelf verteert..



leni

Geplaatst: 20 jul 2008 12:28 am



Ja, schitterend hoe Gruwez hier over het dichter-zijn schrijft.

maar daar zelfs komt zij langs, de poëzie, la poesia,

met het bon chic, bon genre van een tettertrien.

De poëzie en al het getater eromheen wordt in haar bloot hemd gezet.

Maar tegelijk weet men toch dat de dichter niet zonder kan.

En op het einde nog als toemaatje: "hoogstens per vergissing" (waarbij ik als lezer iets anders verwachtte).

Prachtig is dat!



Jij noemde Claus, Leni, zelf had ik er niet aan gedacht.

Er volgt nog een tweede deel, dat ik eigenlijk eerst wou plaatsen (want korter ). Ja Claus komt daar nog dichterbij.



Tiba.

En Luuk Gruwez staat ook weer compleet op de site.



www.poezie-leestafel.info/luuk-gruwez



Dettie