Geplaatst: 14 mrt 2007 11:04 pm
Ik heb het gedicht nu enkele malen gelezen, Jan, kon er eerst niet goed weg mee.
Een voorzichtige poging tot interpretatie:
Het zou kunnen gaan over het schrijven van gedichten.
Door een of andere gebeurtenis (vuur maakte de grond kaal), kwam de dichter niet meer tot schrijven/dichten.
En nu komt er plots weer een woord op papier: een grassprietje dat snikt om lucht.
En dat woord doet alsof het er altijd al was: zou kunnen betekenen dat de dichter zijn draai aan het vinden is: hij heeft een woord (het begin van een gedicht?) op papier gezet, dat woord werd voortgestuwd door zijn lichaam een brein (= het moest eruit?).
Eens dat het er staat voelt het woord zich goed denk ik...
Dat haal ik er momenteel uit.
Tiba.
