Remco Campert (ja)

Geplaatst: 14 sep 2006 07:18 pm



Goed die link, Dettie. Ik plaats hem ook bij het item "dichters over andere dichters".



Groetjes. Tiba.

A funny thing happened



Onlangs in Rome

(on my way to the forum romanum)

ontmoette ik een hollandse humorist

maar lachen moest ik pas

toen hij weer weg was.





Remco Campert

uit: Alle bundels gedichten, De Bezige Bij,

Amsterdam 1976



Tiba.



Uit het thema "gedichten over Italië" ook hier geplaatst.

Geplaatst: 30 sep 2006 03:11 pm



Niet te geloven



Niet te geloven

dat ik knaap nog

een vers schreef over de

zilverwitheid van een berkenstam



en om mij heen

grootse dronkenschap

van de bevrijding

het water was whisky geworden



Alles zoop en naaide

heel Europa was EEN groot matras

en de hemel het plafond

van een derderangshotel.



En ik bedeesde jongeling

moest nodig

de reine berk bezingen

en zijn bescheiden bladerpracht.



Remco Campert

uit: Dit gebeurde overal,

De Bezige Bij Amsterdam 1962



Leuke anekdote over het bovenstaande gedicht



Omdat Remco Campert in de aflevering van de serie Literaire ontmoetingen die Hans Keller in mei 1964 over hem maakte, dit gedicht voordroeg, besloot de AVRO het programma niet uit te zenden. Niet omwille van de naïviteit van de poëtische jongeling met al te weinig feeling voor de tijdgeest maar omwille van het woord naaide. ‘We kunnen het ons nauwelijks meer voorstellen, het woord “naaide” als steen des aanstoots,’ schreef Tom Rooduijn op 5 juni 1998 in een column in NRC Handelsblad. Hij voegde eraan toe dat ook de Volkskrant in de berichtgeving over het incident de strofe niet durfde te publiceren en het gewraakte woord omschreef als ‘een handeling waar wij het voortbestaan van de wereld aan te danken hebben’. Enkele andere kranten drukten de tekst van het gedicht wel af en de bundel was spoedig uitverkocht.



Dettie

Geplaatst: 05 jan 2007 07:13 pm



Credo



ik geloof in een rivier

die stroomt van zee naar de bergen

ik vraag van poëzie niet meer

dan die rivier in kaart te brengen



ik wil geen water uit de rotsen slaan

maar ik wil water naar de rotsen dragen

droge zwarte rots

wordt blauwe waterrots



maar de kranten willen het anders

willen droog en zwart van koppen staan

werpen dammen op en dwingen

rechtsomkeert



Remco Campert

uit: 'Vogels vliegen toch',

Uitgeversmaatschappij Holland 1951

de windroos no 14



Dettie



Laatst aangepast door Dettie op 06 jan 2007 08:30 am, in totaal 1 keer bewerkt

Geplaatst: 05 jan 2007 07:49 pm



Poëzie is een daad



Poëzie is een daad

van bevestiging. Ik bevestig

dat ik leef, dat ik niet alleen leef.



Poëzie is een toekomst, denken

aan de volgende week, aan een ander land,

aan jou als je oud bent.



Poëzie is mijn adem, beweegt

mijn voeten, aarzelend soms,

over de aarde die daarom vraagt.



Voltaire had pokken, maar

genas zichzelf door o.a. te drinken

120 liter limonade: dat is poëzie.



Of neem de branding. Stukgeslagen

op de rotsen is zij niet werkelijk verslagen,

maar herneemt zich en is daarin poëzie.



Elk woord dat wordt geschreven

is een aanslag op de ouderdom.

Tenslotte wint de dood, jazeker,



maar de dood is slechts de stilte in de zaal

nadat het laatste woord geklonken heeft.

De dood is een ontroering.





Remco Campert

uit: 'Het huis waarin ik woonde'

De Bezige Bij. 1955



Dettie



Laatst aangepast door Dettie op 05 jan 2007 09:28 pm, in totaal 1 keer bewerkt

Geplaatst: 05 jan 2007 08:31 pm



Prachtig is dit!



Tiba.