THIERRY Deleu (ja)

6



Niets is mij te min de kleine ruimte niet

van kamer op ooievaar die zich reiger

waant en onbeweeglijk de stroming afkijkt

naar visjes met de kleur van zilverpapier



zalig vertoeven aan het water dat zich

riviertje noemt veeleer dartele beek

die begin en einde verhult voor al te

nieuwsgierige blikken ik vind het leuk



horen hoe takken met het water spreken

een muzikaal taaltje met beperkte

notenbalk op de bank zitten wij uren

turen naar iets dat niet is nooit komen zal.





Thierry Deleu

uit De Bourgondische suite, 2009



Tiba.

horen hoe takken met het water spreken

een muzikaal taaltje met beperkte

notenbalk op de bank zitten wij uren

turen naar iets dat niet is nooit komen zal.



Dit is een mooie strofe!



Tiba.

tiba schreef : horen hoe takken met het water spreken

een muzikaal taaltje met beperkte

notenbalk op de bank zitten wij uren

turen naar iets dat niet is nooit komen zal.



Dit is een mooie strofe!



Tiba.

Ik ben het met je eens, Tiba.



Maar stel nou dat hij geschreven had:



horen hoe takken met het water spreken

een muzikaal taaltje met beperkte notenbalk

op de bank zitten wij uren

en turen naar iets dat niet is en nooit komen zal.



Zou het dan minder mooi zijn?

Pieter

Nee, ik denk niet dat het minder mooi zou zijn, Pieter.

Maar stel dat de dichter die mogelijkheid al overwogen heeft, dan is het zijn keuze.

Indien niet, dan kan hij er misschien nog over nadenken.

Ik zelf zou pertinent zeker een 5° regel maken van:



(en) nooit komen zal



Zelfs wanneer ik er de structuur van 3X4 moet voor doorbreken.

Maar dat zou dan 'mijn stijl' zijn.

Over 'en' zou ik lang en diep moeten nadenken.

Dit is wel met enige zelfironie gezegd.



mira

Bedankt, Mira. Maar dat zijn van die kleine dingen die ik niet begrijp. Wat beweegt de dichter om het zo op te schrijven, onbelangrijke vraag natuurlijk, maar ik zou het Deleu eens graag horen uitleggen.

Hg. Pieter

ik vind ook niet dat er een groot verschil is, maar ik vind het toch een ietsje mooier zoals de dichter het doet:



- dan heb je in versregel 2 en 3 een mooi enjambement

- die "en" in de 4de regel is overbodig, maakt het langer, dat is niet nodig;

het is veel mooier zonder "en".



Tiba.