tiba schreef : horen hoe takken met het water spreken
een muzikaal taaltje met beperkte
notenbalk op de bank zitten wij uren
turen naar iets dat niet is nooit komen zal.
Dit is een mooie strofe!
Tiba.
Ik ben het met je eens, Tiba.
Maar stel nou dat hij geschreven had:
horen hoe takken met het water spreken
een muzikaal taaltje met beperkte notenbalk
op de bank zitten wij uren
en turen naar iets dat niet is en nooit komen zal.
Zou het dan minder mooi zijn?
Pieter