Johannes Andreas Dèr Mouw (1863 - 1919)

Geplaatst: 23 dec 2007 11:01 am



Dof violet is 't west en paarsig grijs.

Nog wandel 'k door het zwaar berijpte gras,

En hoor naast me op de vaart het fijn gekras

Van schaatsen over 't hol rinkelend ijs:



Ik heb 't gevoel, of 'k op 't bevroren glas

Cirk'lend, zwevend, zwenkend op kunst'ge wijs,

Met 't buigend bovenlichaam daal en rijs:

'T is in mijn rug, of 'k zelf op schaatsen was.



Zo hoop 'k dat, langs wiens geest mijn verzen glijen,

Alleen, in paren, of in lange rijen,

Schomm'lend op maat en rijm van hollands staal,



Dat hij de wind, die mij droeg, zelf hoort waaien,

En 't fijn slieren en 't heerlijk brede zwaaien

Voelt van zijn eigen stemming in mijn taal.



Johannes Andreas Dèr Mouw

Uit de bundel Brahman I/ Volledig dichtwerk

G.A. van Oorschot , Amsterdam 1986



't hol rinkelend ijs

't bevroren glas



Zo mooi beeldend in enkele woorden



Dat hij de wind, die mij droeg, zelf hoort waaien,

En 't fijn slieren en 't heerlijk brede zwaaien

Voelt van zijn eigen stemming in mijn taal.



Het plezier spat eraf.



Dettie

Geplaatst: 16 jul 2008 08:39 am



't Is lang geleden -8-



En voor den eten, 's middags, werd de zegen

Gevraagd van 'Vader, die al 't leven voedt,'

En die zo trouw 'ons spijzigt met het goed,'

Dat wíj wèl 'van Zijn milde hand verkregen'.



Hij gaf de zon, en, als 't moest zijn, de regen;

En deden we onze plicht met vroom gemoed,

En leerden braaf, en waren altijd zoet,

Zou Hij ons leiden op al onze wegen.



En vlak na 't bidden praatte je niet hard:

'T was of een heel fijn, een heel prachtig ding

Rondom het eten over tafel hing;



En dankbaar was ik dan met heel mijn hart,

Dat we zo prettig bij elkander zaten;

Behalve 's Maandag's, als we zuurkool aten.



Johannes Andreas dèr Mouw

Uit de bundel: Nagelaten Gedichten

Van Vriesland (1934)



Dèr Mouw heeft zich vooral bezig gehouden met filosofie.

Pas na zijn 60e jaar ging hij gedichten schrijven, vooral sonnetten.

Zijn werk is gebundeld in 6 delen Verzamelde Werken (1947 - 1951).



Dettie

Geplaatst: 27 jul 2008 07:55 am



ALS KIL EN GRIJS NOVEMBERSCHEMERING



Als kil en grijs novemberschemering

de beelden wekt van zon en zomerdag,

zie 'k vaak, hoe 'k toen in paarse heide lag

en tóen onder flikk'rende beuken ging.



Maar vaak smelt al wat ik van zomer zag,

tesaam tot één gevoelsherinnering,

een blauwe stille nevel, waar geen ding

door zware apartheid scheurt 't zwevende rag.



Zo zie ik vaak, die ik heb liefgehad,

als zomerdagen, stralend alle, staan;

ze zijn weer jong, en jong weer ben ik zelf.



Maar soms zijn de apartheden weggegaan.

En 't is, als was mijn ziel een blauw gewelf,

vol stil geluk, één tijdeloze schat.





J.A. dèr Mouw

uit: Brokken van Dèr Mouws dis

in: Over J.A. dèr Mouw, beschouwingen, 's Gravenhage 1984



Dettie

Geplaatst: 27 jul 2008 08:02 am



'k Maak in gedachten vaak een bedevaart



'k Maak in gedachten vaak een bedevaart:

Dan sta 'k weer op de plek, die zomerdag,

Waar ik door de eikenlaan je komen zag;

Als reliquie heb ik dat beeld bewaard:



Uit zonn'ge boomen dropte op zonnige aard,

Overal neer de zonn'ge vinkenslag;

'k Zag op jouw goed gezicht die blije lach,

En 'k dacht op eens: Ben ik die liefde waard?



En één ding weet ik: als jij dood mocht gaan,

Zal 't zijn, als stond ik weer in de eikenlaan,

Toen jij zou komen met jouw lief gezicht.



Dan wordt die zomerdag, zoolang voorbij,

Een vizioen van toekomst, waarin jij

Mij staat te wachten in onwereldsch licht.



J.A. Dèr Mouw

Bundel: Brahman I

Amsterdam: Versluys 1919





Ik kwam het al googlelend tegen en vond het wel toepasselijk vanwege

het thema 'bedevaarten'van deze maand.



Dettie

Geplaatst: 27 jul 2008 10:24 am





't is net of ik zie mijn vrouw terug voor de eerste keer. 't Was wel iets minder romantisch dan een eikenlaan, maar dat doet er weinig toe. Het zijn de gevoelens van de dichter voor zijn vrouw, die hier benadrukt worden. Een beeld dat mij zal bijblijven.



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 28 jul 2008 05:58 am



Dat klinkt wel romantisch Rutger.



Bij mij was het in een café



Het werd eerder zoiets dan.



'k Maak in gedachten vaak een bedevaart:

Dan zit 'k weer op de plek, die zomerdag,

Waar ik door de rook je komen zag;

Als reliquie heb ik dat beeld bewaard:







Dettie