Geplaatst: 01 aug 2007 08:56 pm
Pieter schreef:
Ik bewonder jullie ongelooflijke ijver, jullie kennis van en interesse in de nederlandse dichtkunst, maar kan jullie bewondering vaak niet volgen. Bijvoorbeeld bovenstaand gedicht van Conrad. Een gemeenplaats over druppels op stoffige ramen en wat goedkope alliteratie. Dat is geen kunst volgens mij, omdat we maar een stuk of twintig medeklinkers hebben en een paar honderdduizend woorden.
Een gedicht moet volgens mij direct een gevoel van herkenning oproepen en het moet niet al te moeilijk te begrijpen zijn.
In het eerste bericht schreef ik dat de eerste strofe me onmiddellijk aanspreekt. En dat is ook zo.
Het is juist dat het thema niet nieuw is. Dat hoeft ook niet altijd om het te kunnen appreciëren. Druppels water hebben me altijd gefascineerd (toevallig schreef ik daar onlangs een tekstje over, zo maar voor het plezier) daardoor had ik hier onmiddellijk dat gevoel van "herkenning" waarover jij het hebt en vandaar dat ik zei dat die strofe me onmiddellijk aansprak.
Alliteraties zijn een heel oud stijlmiddel. Dat is lange tijd volkomen uit gedichten verdwenen. Ik merkte al eens een keer hier op Leestafel op (weet niet meer waar): kijk de alliteratie is er weer (waar ik trouwens niets tegen heb, ik vind die vaak ook niet "goedkoop").
Mijn opmerking was trouwens vooral informatief, naar de jonge lezers van toe, die hier vaak vragen iets over de stijl te zeggen.
Over het begrijpen van een gedicht.
Graag begrijp ik ook een gedicht. Toch is het me al meer dan eens overkomen dat ik een gedicht niet goed begrijp en toch mooi vindt.
Hoe dat dan komt is heel moeilijk te verwoorden (we hadden het daar al over op het forum).
Ik ben hier trouwens al van in het begin van Leestafel bezig met de gedichten en vindt het nóg steeds moeilijk (of misschien moeilijker dan eerst) uit te leggen waarom ik een gedicht of een regel mooi vindt...
Jouw hulp is daarbij heel welkom.
Tiba.