Het forum is gemigreerd

Let op: in juli 2026 hebben wij het forum gemigreerd naar nieuwe software.
Heeft u al een account? Klik dan eerst op "Wachtwoord vergeten" om een nieuw wachtwoord aan te vragen. Daarna kunt u weer inloggen.

Patrick Conrad (ja mits uitgegeven bij Standaard/Manteau)

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #2310 door Dettie_3
Poëzie-Leestafel heeft toestemming van uitgeverij Standaard/Manteau om gedichten die oorspronkelijk bij hun zijn uitgegeven te plaatsen.

Maar geen hele bundels plaatsen.



Dettie
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #2311 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 17 mei 2007 08:53 pm



Op de ruit sinds eeuwen tekenen druppels...



Op de ruit sinds eeuwen tekenen druppels

tikkend tekens van triestheid in het stof.

En achter het venster, aan de overkant van de straat,

striemt straks sinds eeuwen

de regen het dak.



Ik zou je kunnen beminnen als mijn natte stad.

Of als de kaden en de kreten uit deze stad.

Maar hoe zou ik me na deze rijkelijke reis nog

kunnen inbeelden

dat andere mannen met dezelfde voorzichtige vruchtbaarheid

over andere vrouwen durven reizen?



Je naam is een teken, gegrift

tussen tekens, naast je naam

de wand niet waard.



Je naam is een ballet en ik de

danser, steigerende ster

midden de stervende stoet van stuk

en tranen.



Een vriend ben je niet want vrienden zijn verraders.

Ze zeggen: "Wie gedronken heeft zal dromen". En

verwijzen me

schalks naar de schone stolp van je schoot.





Patrick Conrad

uit: Conrad life on stage. Gedichten 1963-1973,

Manteau, Brussel/Den Haag 1973



Tiba.
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #2312 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 27 jul 2007 09:05 pm

Op de ruit sinds eeuwen tekenen druppels

tikkend tekens van triestheid in het stof.

En achter het venster, aan de overkant van de straat,

striemt straks sinds eeuwen

de regen het dak.




Een eerste strofe die me direct aanspreekt:

regen op de ruiten, sinds eeuwen gekend en fascinerend.



De tweede strofe vind ik moeilijker om begrijpen:

Maar hoe zou ik me na deze rijkelijke reis nog

kunnen inbeelden

dat andere mannen met dezelfde voorzichtige vruchtbaarheid

over andere vrouwen durven reizen?




Tiba.
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #2313 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 28 jul 2007 07:29 am

Maar hoe zou ik me na deze rijkelijke reis nog

kunnen inbeelden

dat andere mannen met dezelfde voorzichtige vruchtbaarheid

over andere vrouwen durven reizen?




Diegene heeft gevrijd met een vrouw.

Na de vrijpartij (rijkelijke reis) vraagt hij zich af

of hij zich nog kan inbeelden dat andere mannen op dezelfde (voorzichtige) manier het met andere vrouwen durven doen.



Dettie
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #2314 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 28 jul 2007 11:53 am



Dat is een goeie uitleg, Dettie.

Zo wordt het inderdaad duidelijker.



Opvallend zijn de alliteraties:

kaden en kreten

voorzichtige vruchtbaarheid



Tiba.
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #2315 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 29 jul 2007 07:19 am

tiba schreef:

Dat is een goeie uitleg, Dettie.

Zo wordt het inderdaad duidelijker.



Opvallend zijn de alliteraties:

kaden en kreten

voorzichtige vruchtbaarheid



Tiba.




Lieve Tiba en Dettie



Ik bewonder jullie ongelooflijke ijver, jullie kennis van en interesse in de nederlandse dichtkunst, maar kan jullie bewondering vaak niet volgen. Bijvoorbeeld bovenstaand gedicht van Conrad. Een gemeenplaats over druppels op stoffige ramen en wat goedkope alliteratie. Dat is geen kunst volgens mij, omdat we maar een stuk of twintig medeklinkers hebben en een paar honderdduizend woorden. Ik zou willen besluiten met dit kleine rijmelarijtje:



Des dichters leven is al vaak beschreven,

vol weemoed en vaak onvolkomen.

Het meest tragische is misschien nog wel

dat ze zelden aan een goed gedicht toekomen.



Pieter
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Tijd voor maken pagina: 0.685 seconden