Geplaatst: 04 aug 2007 06:34 pm
Ha dettie, je bent er blijkbaar "in" met commentaar geven.
Heel plezierig, maar toch niet met alles akkoord.
Nou dan zal ik mijn commentaar maar geven.
Op de ruit sinds eeuwen tekenen druppels
tikkend tekens van triestheid in het stof.
En achter het venster, aan de overkant van de straat,
striemt straks sinds eeuwen
de regen het dak.
Ik vind dit een begin zoals zoveel verhalen, dingen beginnen.
De regen tegen het raam maakt strepen in het stof. Niet origineel.
Het is in feite een triest begin.
En achter het venster, aan de overkant van de straat
[..] striemt de regen het dak???
Aan de overkant, striemt de regen het dak??? Bij hem zelf niet?
Het gedicht vangt aan met het getik van de regen op de ruit. Het zijn nog maar druppels (waar de dichter waarschijnlijk gefascineerd naar kijkt).
De dichter beseft zelf wel dat dit niet zo origineel is, vandaar ook sinds eeuwen: zo was het altijd al.
Dat de regen nog niet zo fel is, zie je ook aan het feit dat er strepen in het stof getekend worden.
Straks zal het harden beginnen regenen, de regen zal striemen, en dat is heel goed te zien vanuit zijn raam op het dak aan de overkant. De dichter verwoordt hier zijn gezichtspunt en je kijkt zo met hem mee. Dat heeft dus niks te maken met dat het bij hem niet zou regenen

.
Deze regen die straks in striemen zal neervallen, zal dat dan al eeuwen zo hebben gedaan. De combinatie van wat moet komen en dan al eeuwen zal gebeurd zijn, vind ik wel goed gevonden.
Het is inderdaad geen origineel gegeven, maar door het toevoegen van een aantal details mag het er best wezen. Let wel, ik val niet achterover van bewondering, maar toch vind ik dat hier mooi een sfeer wordt getekend (mede door de details).
Ik zou je kunnen beminnen als mijn natte stad.
Of als de kaden en de kreten uit deze stad.
Of dit een compliment is, is maar de vraag.
Hij kan gek op zijn stad zijn... maar in hoeverre is hij gek op zijn stad?
Volgens mij houdt hij zonder meer van zijn stad en omdat die nu onder de regen zit, zegt hij "mijn natte stad": hij plaatst de link met wat hij op dat moment ziet/ervaart. Klinkt veel beter toch dan indien er zou staan: als mijn stad? De combinatie beminnen/natte stad is ook origineler dan beminnen/stad
Je naam is een teken, gegrift
tussen tekens, naast je naam
de wand niet waard.
Beetje erg cryptisch.
de tweede komma verwart.
Je naam is een teken, gegrift tussen tekens naast je naam de wand niet waard. Dus zonder tweede komma zou ik beter begrijpen.
Maar nu staat er je naam is een teken die gegrift is tussen tekens en die tekens zijn de wand niet waard, of is de naam de wand niet waard?
Volgens mij is bedoeld dat de naam van de jij een teken is gegrift op de wand, daarnaast zijn ook andere tekens, maar die zijn zijn/haar naam niet waard.
Je naam is een ballet en ik de
danser, steigerende ster
midden de stervende stoet van stuk
en tranen.
Ook erg cryptisch
Je naam is een ballet en ik de danser (diegene die het ballet uitvoert?)
steigerende ster (in staat van opwinding?)
en dan midden de stervende stoet van stuk en tranen
Hier snap ik helemaal niets van. Zij wil niet?
Vind ik ook moeilijk om begrijpen. Een poging:
De woorden komen wel allemaal uit dezelfde sfeer van het ballet:
ballet/danser/ster (zie sterdanser)
Je naam is een ballet:
Haar naam (vooropgesteld dat het over een "zij" gaat) is als een ballet (de als is weggelaten) betekent volgens mij:
klinkt zo mooi als een ballet is om zien: misschien een heel speciale naam, maar misschien ook een gewone, in elk geval in zijn gevoelswereld is het horen van (of denken aan) die naam alleen al een verrukkelijk iets.
hij is de danser, de steigerende ster
Zij is een ballet, dat beeld wordt doorgetrokken, in de verhouding met haar is hij de danser, maar niet van een vloeiende, harmonische uitvoering.
De bewegingen die hij maakt zijn als van een paard dat steigert = in opstand komt? Ik denk veeleer dat het hier gaat over hoekige, ongecontroleerde bewegingen, in elk geval bewegingen die erop wijzen dat de harmonie verstoord is.
midden de stervende stoet van stuk en tranen
vind ik ook niet makkelijk.
Ik denk dat hij opzichzelf doelt:
ik zie iemand voor mij die danst en de hele rij (stoet) van alles wat stuk is en en verdrietig tijdens het dansen met zich meedraagt en tot uitbeelding brengt. "Stervend" doet me daarbij denken aan het ballet van de stervende zwaan.
Maar dit is zo maar mijn interpretatie.
Tiba.