Het forum is gemigreerd

Let op: in juli 2026 hebben wij het forum gemigreerd naar nieuwe software.
Heeft u al een account? Klik dan eerst op "Wachtwoord vergeten" om een nieuw wachtwoord aan te vragen. Daarna kunt u weer inloggen.

Patrick Conrad (ja mits uitgegeven bij Standaard/Manteau)

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #2322 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 02 aug 2007 06:24 am



Bedankt Tiba Vat mijn mening niet te persoonlijk op, mijn mening is er ook maar een van de vele en nooit objectief. Het interesseert me gewoon waarom anderen een gedicht mooi vinden, terwijl ik daar geen enkel gevoel bij heb. Zo zegt bijvoorbeeld jouw bekentenis: "Druppels hebben me altijd gefascineerd", meer over jezelf dan het wijzen op alliteratie. Een druppel is namelijk een klein wondertje van de natuur en jij bent er waarschijnlijk door gefascineerd omdat de meeste vloeistoffen niet die prachtige druppels hebben die water wel heeft. Als water die eigenschap niet had, en die is het gevolg van zijn molecuulstructuur, zou er geen regen kunnen vallen, zou er geen mist zijn, geen dauw en zou een waterval er ook heel anders uitzien. Het is deze verwondering die bij Vroman steeds in zijn gedichten terugkomt. Hoe uit de eigenschappen van atomen zoiets als gevoel voor schoonheid kan ontstaan, en melancholie, die er meestal mee samengaat.



Vriendelijke groet, Pieter
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #2323 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 04 aug 2007 01:43 pm



Nou dan zal ik mijn commentaar maar geven.



Op de ruit sinds eeuwen tekenen druppels

tikkend tekens van triestheid in het stof.

En achter het venster, aan de overkant van de straat,

striemt straks sinds eeuwen

de regen het dak.




Ik vind dit een begin zoals zoveel verhalen, dingen beginnen.

De regen tegen het raam maakt strepen in het stof. Niet origineel.

Het is in feite een triest begin.



En achter het venster, aan de overkant van de straat

[..] striemt de regen het dak???



Aan de overkant, striemt de regen het dak??? Bij hem zelf niet?



Ik zou je kunnen beminnen als mijn natte stad.

Of als de kaden en de kreten uit deze stad.




Of dit een compliment is, is maar de vraag.

Hij kan gek op zijn stad zijn... maar in hoeverre is hij gek op zijn stad?



Je naam is een teken, gegrift

tussen tekens, naast je naam

de wand niet waard.




Beetje erg cryptisch.

de tweede komma verwart.

Je naam is een teken, gegrift tussen tekens naast je naam de wand niet waard. Dus zonder tweede komma zou ik beter begrijpen.

Maar nu staat er je naam is een teken die gegrift is tussen tekens en die tekens zijn de wand niet waard, of is de naam de wand niet waard?



Je naam is een ballet en ik de

danser, steigerende ster

midden de stervende stoet van stuk

en tranen.




Ook erg cryptisch

Je naam is een ballet en ik de danser (diegene die het ballet uitvoert?)

steigerende ster (in staat van opwinding?)

en dan midden de stervende stoet van stuk en tranen

Hier snap ik helemaal niets van. Zij wil niet?





Dettie
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #2324 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 04 aug 2007 06:34 pm



Ha dettie, je bent er blijkbaar "in" met commentaar geven.

Heel plezierig, maar toch niet met alles akkoord.

Nou dan zal ik mijn commentaar maar geven.

Op de ruit sinds eeuwen tekenen druppels

tikkend tekens van triestheid in het stof.

En achter het venster, aan de overkant van de straat,

striemt straks sinds eeuwen

de regen het dak
.



Ik vind dit een begin zoals zoveel verhalen, dingen beginnen.

De regen tegen het raam maakt strepen in het stof. Niet origineel.

Het is in feite een triest begin.



En achter het venster, aan de overkant van de straat

[..] striemt de regen het dak???



Aan de overkant, striemt de regen het dak??? Bij hem zelf niet?


Het gedicht vangt aan met het getik van de regen op de ruit. Het zijn nog maar druppels (waar de dichter waarschijnlijk gefascineerd naar kijkt).

De dichter beseft zelf wel dat dit niet zo origineel is, vandaar ook sinds eeuwen: zo was het altijd al.

Dat de regen nog niet zo fel is, zie je ook aan het feit dat er strepen in het stof getekend worden.

Straks zal het harden beginnen regenen, de regen zal striemen, en dat is heel goed te zien vanuit zijn raam op het dak aan de overkant. De dichter verwoordt hier zijn gezichtspunt en je kijkt zo met hem mee. Dat heeft dus niks te maken met dat het bij hem niet zou regenen :) .

Deze regen die straks in striemen zal neervallen, zal dat dan al eeuwen zo hebben gedaan. De combinatie van wat moet komen en dan al eeuwen zal gebeurd zijn, vind ik wel goed gevonden.



Het is inderdaad geen origineel gegeven, maar door het toevoegen van een aantal details mag het er best wezen. Let wel, ik val niet achterover van bewondering, maar toch vind ik dat hier mooi een sfeer wordt getekend (mede door de details).

Ik zou je kunnen beminnen als mijn natte stad.

Of als de kaden en de kreten uit deze stad.




Of dit een compliment is, is maar de vraag.

Hij kan gek op zijn stad zijn... maar in hoeverre is hij gek op zijn stad?


Volgens mij houdt hij zonder meer van zijn stad en omdat die nu onder de regen zit, zegt hij "mijn natte stad": hij plaatst de link met wat hij op dat moment ziet/ervaart. Klinkt veel beter toch dan indien er zou staan: als mijn stad? De combinatie beminnen/natte stad is ook origineler dan beminnen/stad

Je naam is een teken, gegrift

tussen tekens, naast je naam

de wand niet waard.




Beetje erg cryptisch.

de tweede komma verwart.

Je naam is een teken, gegrift tussen tekens naast je naam de wand niet waard. Dus zonder tweede komma zou ik beter begrijpen.

Maar nu staat er je naam is een teken die gegrift is tussen tekens en die tekens zijn de wand niet waard, of is de naam de wand niet waard?

Volgens mij is bedoeld dat de naam van de jij een teken is gegrift op de wand, daarnaast zijn ook andere tekens, maar die zijn zijn/haar naam niet waard.

Je naam is een ballet en ik de

danser, steigerende ster

midden de stervende stoet van stuk

en tranen.




Ook erg cryptisch

Je naam is een ballet en ik de danser (diegene die het ballet uitvoert?)

steigerende ster (in staat van opwinding?)

en dan midden de stervende stoet van stuk en tranen

Hier snap ik helemaal niets van. Zij wil niet?


Vind ik ook moeilijk om begrijpen. Een poging:

De woorden komen wel allemaal uit dezelfde sfeer van het ballet:

ballet/danser/ster (zie sterdanser)

Je naam is een ballet:

Haar naam (vooropgesteld dat het over een "zij" gaat) is als een ballet (de als is weggelaten) betekent volgens mij:

klinkt zo mooi als een ballet is om zien: misschien een heel speciale naam, maar misschien ook een gewone, in elk geval in zijn gevoelswereld is het horen van (of denken aan) die naam alleen al een verrukkelijk iets.

hij is de danser, de steigerende ster

Zij is een ballet, dat beeld wordt doorgetrokken, in de verhouding met haar is hij de danser, maar niet van een vloeiende, harmonische uitvoering.

De bewegingen die hij maakt zijn als van een paard dat steigert = in opstand komt? Ik denk veeleer dat het hier gaat over hoekige, ongecontroleerde bewegingen, in elk geval bewegingen die erop wijzen dat de harmonie verstoord is.



midden de stervende stoet van stuk en tranen

vind ik ook niet makkelijk.

Ik denk dat hij opzichzelf doelt:

ik zie iemand voor mij die danst en de hele rij (stoet) van alles wat stuk is en en verdrietig tijdens het dansen met zich meedraagt en tot uitbeelding brengt. "Stervend" doet me daarbij denken aan het ballet van de stervende zwaan.

Maar dit is zo maar mijn interpretatie.



Tiba.
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #2325 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 05 aug 2007 05:02 am



Bedankt, Dettie en Tiba voor jullie niet aflatende pogingen dit gedicht te begrijpen en uit te leggen. Het brengt mij ook een heel stuk verder en ik ga steeds meer in dit gedicht zien en het misschien nog wel mooi vinden.



Ik ben een paar weken geleden begonnen met de biografie van deze Conrad. Hij is een avonturier, wereldreiziger die ook heel harde thrillers heeft geschreven. Een ruige man dus die eigenlijk geen blad voor de mond zou moeten nemen, en dat doet hij hier juist wel, en zodanig dat zijn gedicht bestudeerd moet worden i.p.v. gelezen.

Nu mijn interpretatie:

Dettie heeft al gewezen op de erotiek en de triestheid, Tiba op de liefde. Mij vallen vooral ook de weemoed op en het onvermogen van zijn liefde.

Zie verder hieronder.



Pieter
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #2326 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht

Dettie schreef : Ik zou je kunnen beminnen als mijn natte stad.

Of als de kaden en de kreten uit deze stad.



Of dit een compliment is, is maar de vraag.

Hij kan gek op zijn stad zijn... maar in hoeverre is hij gek op zijn stad?


tiba schreef : Volgens mij houdt hij zonder meer van zijn stad en omdat die nu onder de regen zit, zegt hij "mijn natte stad": hij plaatst de link met wat hij op dat moment ziet/ervaart. Klinkt veel beter toch dan indien er zou staan: als mijn stad? De combinatie beminnen/natte stad is ook origineler dan beminnen/stad






"Ik zou je kunnen beminnen" wijst op onvermogen. Hij kan haar niet echt beminnen zoals hij van zijn stad houdt, en van de kade (denk aan zijn reizen, en aan de kreten (van de kade-arbeiders of van .... vul maar in?)

"natte stad"geeft ook de indruk van triestheid, onvolmaaktheid, waar hij juist van houdt, zoals velen trouwens.

Pieter.

Dettie schreef : Je naam is een teken, gegrift

tussen tekens, naast je naam

de wand niet waard.



Beetje erg cryptisch.

de tweede komma verwart.

Je naam is een teken, gegrift tussen tekens naast je naam de wand niet waard. Dus zonder tweede komma zou ik beter begrijpen.

Maar nu staat er je naam is een teken die gegrift is tussen tekens en die tekens zijn de wand niet waard, of is de naam de wand niet waard?

tiba schreef : Volgens mij is bedoeld dat de naam van de jij een teken is gegrift op de wand, daarnaast zijn ook andere tekens, maar die zijn zijn/haar naam niet waard.


Haar naam heeft een grotere be-teken-is voor hem dan andere namen. Jammer dat we die naam niet weten, maar het geeft het gedicht wel iets mysterieus.

Pieter

Je naam is een ballet en ik de

danser, steigerende ster

midden de stervende stoet van stuk

en tranen.




Ik zie hier een beschrijving in van een mislukte liefdesdaad. Dettie wijst op de staat van opwinding, hier is met "je naam is een ballet"haar lichaam bedoeld, heel mooi, en dan hij de sterdanser, en dat steigeren is volgens mij een erotische metafoor voor de erectie (misschien te vergezocht?). Dan sterft alles in zijn orgasme, is alles "stuk" en komen de tranen.

Pieter



Dan die passage: "Jij bent geen vriend want vrienden zijn verraders".

Hij vertrouwt haar zoals Dettie eerder zei maar zijn vrienden drijven de spot met hem, om zijn onvermogen? Het woordje "schalks" is hier totaal ongepast, want veel te zwak, of heeft dat in België een andere betekenis?

Met jullie hulp ben ik dus een heel eind gekomen. Maar toch zou ik graag de uitleg van hemzelf hebben.



Pieter
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 5 maanden geleden #2327 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
BerichtGeplaatst:



Hier een artikel over de poëzie van P. Conrad:



users.pandora.be/willem.vdd/manierisme.h...ematiek%20en%20stijl



Tiba.
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Tijd voor maken pagina: 0.477 seconden