Herman de Coninck (nee)

Geplaatst: 24 mei 2004 05:35 pm



Heel veel over Herman De Coninck kom je te weten in het boek "Taal zonder mij" dat Kristien Hemmerechts 1 of 2 jaar na de dood van de dichter geschreven heeft en dat inzicht geeft in Herman als mens en als dichter. Een echte aanrader.



Tiba

Geplaatst: 24 mei 2004 05:35 pm



Hallo Marjo,

Ik hoop dat het prachtige gedicht "Voor een boom in het Vondelpark" erin staat. Is me altijd bijgebleven.

Groetjes.



Tiba

Geplaatst: 24 mei 2004 05:36 pm



Het is inderdaad een zeer aangrijpend boek. Zij heeft een eerbetoon aan een man en dichter geschreven, maar vooral aan de dichter. Ik was nooit echt geraakt door Herman de Coninck. Toch staan er in "Taal zonder mij" een aantal mooie gedichten. Ook over Kristien Hemmerechts kom je het een en ander te weten en ga je haar boeken op een andere manier bekijken. Zij schrijft er mooi, vind ik. Laatst heb ik "Donderdagmiddag half vier" van haar gelezen, over de dood van een kind. Prachtig, in een woord, vooral als je haar achtergrond kent.



Lizzy

Geplaatst: 24 mei 2004 05:37 pm



Tiba ik vind het gedicht prachtig. Ik heb hem nu een paar keer gelezen en inderdaad gaat het steeds meer spreken. Ik bewaar het gedicht om het nog een paar keer te lezen.

Marjo: Ook ik was geen gedichtenliefhebber maar eigenlijk door deze leeskring ben ik het steeds meer gaan waarderen. Ik heb thuis "Domweg gelukkig, in de Dapperstraat" staan. Daar staan veel gedichten in van allerlei Nederlandse dichters, van moeilijke tot makkelijke van ontroerend tot vrolijk. Af en toe pak ik dit boek eens uit de kast en telkens weer word ik verrast.



Dettie

Geplaatst: 24 mei 2004 05:38 pm



Ik las in Nederland als eens vaker een commentaar op Herman De Coninck dat hij nogal eenvoudig en doorzichtig is ,te simpel dus. En ook dat hij te veel aan "taalspelletjes" doet.

Hij speelt natuurlijk met de taal, is een taalvirtuoos, maar het is niet louter het spel om het spel, of de vorm die telt. Zo staat er in de tweede strofe natuurlijk een "taalspelletje": de dubbele bodem van het woord horizon-taal (= vlak, maar ook = taal (van de horizon?)), maar hij trekt dat beeld ook verder door: de horizon is inderdaad het verste dat je kunt kijken en het vlakke ervan een tegenstelling met de golven van de zee die alsmaar omhoog willen en dat geweld hoor je dan in het luid bruisen van de zee. Ik ga maar stoppen denk ik want ik word lyrisch omdat ik dit gedicht zo goed vind. Groetjes.



Tiba.

Geplaatst: 24 mei 2004 05:39 pm



Jammer, maar dit gedicht is aan mij ook niet besteed.



Marjo