Geplaatst: 03 sep 2005 04:12 pm
Vorig weekeinde liep ik op het Schoonselhof, de necropool van Antwerpen. Daar vond ik het graf van De Coninck, en dat is schitterend. Een glazen plaat over wit zand met schelpen.
Dag Herman,
de toegang wordt je hier geweigerd.
Jij, die zoveel moois hebt geschreven, en die vond dat je niet genoeg gewaardeerd werd, zo luidt het. Och god, dat dacht ook Hugo Claus, zegt men.
Jij die dichtte:
Alles is voorbij. Dit is wat was.(Middelheim)
en ook:
Geef me na mijn zoveelste kale reis
iemand die mij twee haren uittrekt
en glimlachend zegt: je wordt grijs
of deze prachtige versregel:
hoor de wind door de henna-bomen varen
(ja, ik hoor de wind)
en nog maar es:
Alles is ver. En de liefste dingen nog verder.
Weet ik alles van.
en 'het oortje', Herman, uit 'De lenige liefde'.
Een aantal generaties pubers zwijmelde daarbij.
Zelfs Jos Ghijsen, 'radiomaker', was verrukt. Beeld ik me nu in dat hij het tweemaal na elkaar heeft gelezen? Zo was het toch, hij vond het zo mooi dat hij het nog eens voorlas, op de radio.
Er is nog zoveel te vertellen en vooral te citeren.
Maar hier kan dat niet meer, Kafka is niet verweg, om niet te zeggen 'centen'.
Ik zoek je zeker nog eens op in het Schoonselhof.
Dag Herman.
Tot dan.
mira
