Herman de Coninck (nee)

Ik ben een groot liefhebber van werken van de Coninck.

Zijn gedichten inspireren me wel,

en gek genoeg heb ik zelf weleens over de winter gedicht,

en daarbij ook de sneeuw als teken van hoop gebruikt,

zonder dat ik hem kende.

Een gedicht van hem over poëzie vind ik ook erg mooi,

vooral het beeld wat hij gebruikt!



Molly

Voor mij is "De zee heeft zichzelf weerlegd" nog steeds het mooiste gedicht van herman de coninck. Misschien ook wel omdat Tiba dat eens erg mooi heeft voorgelezen bij een Leestafelontmoeting aan het strand.



Dettie

zo zie je maar weer dat het apprecieren van gedichten of een bepaald gedicht heel vaak erg persoonlijk is. Voor mij is het gedicht ' zoals het eiland van de meeuwen' uit de bundel 'Enkelvoud' het mooiste. Ik heb het ooit op een groot doek (laken eigenlijk, het wapperde in de wind)gedrukt gezien aan de kust (ergens, weet niet meer waar) en rondom vlogen de meeuwen.Het was zo mooi dat ik er stond bij te huilen. Het was dan ook op een dag dat een geliefd persoon iets verschrikkelijks had meegemaakt..Dus..emotie herkenning, herinnering, het speelt allemaal mee. Ik voelde me toen op een eiland, helemaal alleen met enkel die meeuwen en mijn verdriet.

Ja ik denk dat het inderdaad zo werkt leni, dat bepaalde gedichten een heel intense herinnering van blijheid of verdriet vertegenwoordigen. Muziek heeft dat ook, maar sommige muziekteksten zijn ook bijna poëzie.

Ik vond dat toen aan het strand zo mooi, dat we daar zaten met z'n allen en dan dat mooie gedicht over de zee. Dat maakte erge indruk op me.



Dettie

En dat een gedicht soms verschijnt op een moment dat je er behoefte aan hebt.... kippevel momenten hé.



Jan S

Dettie schreef : Ik vond dat toen aan het strand zo mooi, dat we daar zaten met z'n allen en dan dat mooie gedicht over de zee. Dat maakte erge indruk op me.

Dettie

Dit item kreeg ik niet meer door, daardoor geen reactie.

Ja het was een heel mooie dag, heb er de beste herinneringen aan.

Herinner me zelfs nog de jongen die opdiende, en zo geboeid meeluisterde, mss. vond hij ons wat raar, maar hij wou vast wat meer over gedichten weten.

"De zee heeft zichzelf weerlegd" had voordien al een bijzondere betekenis voor mij, dat heb ik vast verteld. Ik vernam het nieuws van zijn dood een dag nadien. En dat gedicht heb ik toen voorgelezen, want het was het enige net in mijn bereik. Ik heb zelden zo'n stilte ervaren.



Tiba.