Benno Barnard (ja)

Geplaatst: 23 aug 2007 09:57 am



Ik noem het een klassieker omdat Benno het vroeger telkens voorlas bij haast elk optreden..Ik ken het bijna uit mijn hoofd. Het is ook een paar keer gebloemleesd, maar weet nu niet dadelijk waar precies...



Leni

Geplaatst: 31 jan 2009 10:26 pm



Vind ik hier nu Benno Barnard!

Maar ik zie hem niet op de lijst met toestemmingen.

Mogen echt al zijn gedichten geplaatst worden??



mira

Geplaatst: 01 feb 2009 06:42 am



Ja fout van mij dat hij niet op de lijst staat, sorry. Ik hoop dan ook dat met het nieuwe forum dit soort fouten eruit komen.



Er mogen inderdaad meer gedichten geplaatst worden, vrije keus, AL zijn gedichten is wel erg veel



Dettie

Benno Barnard staat nu ook op de site



www.poezie-leestafel.info/benno-barnard



Dettie

Visser 50 v. Chr.





Wat deed ik anders aan de rivier

dan fuiken uitzetten, luisteren naar oude

bloeddoorlopen verhalen, grommende

in haar binnendringen en een gouden

zoon voor na mij maken?



Goed, dat was vroeger.

Maar het was deze oever, waar het gebeurde

dat ik bij maanlicht, onder het knopen

van netten, tegen het bosrijke donker daarginder

iets wonderlijks mompelde,



iets dat ik zelf niet begreep -

over een roerdomp bijvoorbeeld, en niet over helden.

Wat was het? Waar kwam het vandaan? En waarom

zocht het mijn mond, de mond van een man

in een simpele boot



op de Schelde?

Ik luisterde naar onze exegeten, maar zonder te weten

of ze de drassige aarde wel konden verklaren.

Ik geloofde nooit dat we ooit kathedralen en zo

zouden gaan bouwen.



Begrijpt u me rustig verkeerd.

In een bocht van de grote rivier

heb ik een zoon mogen maken

en hem in het dampende zonlicht der vroegte

mijn knopen geleerd.





Benno Barnard

Uit: "Getierd hebbende doden" 2003

Watou





Ik, die de zon als een gouden horloge las

en de grote ogen van Homerus geloofde

en verlangde uit te stijgen boven

dat dorp, de bossen van de wereld en mijn dood,



sta nu tussen de dichters, de opgewonden

standbeelden, nog een en al enkelvoud

in onze versteende kleren, nog helemaal koud

van drank ondanks de septemberochtend,



te poseren in burger, op de binnenplaats

van een vreemd West-Vlaams hotel. Haast

is het twaalf uur: neem onze foto, mevrouw,

verlos Herman, Eddy, Remco en mijzelf

van de tijd die zo dringt. We moeten weg.



we moeten weg van Watou naar ons werk,

onze sokkels overlatend aan doden en vogels,

zoekend naar auto's, Antwerpen, woorden.





Benno Barnard

Uit: "De schipbreukeling"

Uitgeverij Atlas 1996



Molly



Ik heb dit gedicht ook even bij Benno Barnard geplaatst Molly.



Dettie