Geplaatst: 09 aug 2007 10:31 am
Heerlijk dat je deze toestemming verkregen hebt, Leni!
Een prachtig gedicht ook.
Zeg mij dan
of dit alles is, of dit onze muziek
moet zijn, dit dichterslatijn over de dood
van niemand en van iedereen, Herman-
Dit is zo indringend, haast bezwerend gezegd.
Dichters zijn wij,
baarlijke engelen, de hemelen mengend
door onze herinnering, en de hel, de hel
door een halve eeuw.
Pratend met onszelf
denk ik: het ga je verdomme goed.
Hierin een gemis, verdriet, opstandigheid.
Mooi hoe hij spreekt over "wij" en "onszelf": een band die blijft over de dood heen.
Een gedicht om vaak te herlezen.
Tiba (die meedoet natuurlijk

).