Daniël Billiet (ja)

Geplaatst: 27 feb 2006 05:02 pm



Erg mooi gedicht vind ik.



zingen van de wereld

is volgens mij de kernzin van dit gedicht.



Mijn lezen vreet de kamer

leeg

De kamer bestaat niet meer, er is geen mens meer die hij ziet of hoort helemaal opgaand in het verhaal.

Bevestigd door

Het raam barst open

en voert mij, ontvoert mij

naar de hele wereld buiten

in mijn boek



Ik snap alleen niet goed

Ook de stoel kan niet meer

blijven zitten.



Bedoelt hij dat hij wiebelend van spanning zijn verhaal leest?

Of dat de stoel waarop hij zit meereist met zijn avontuur?



Dettie

Geplaatst: 27 feb 2006 06:24 pm



Ik denk het laatste, Bernadet.



Hij krijgt vleugels en vliegt buiten...

misschien dat dit ook op de stoel effect heeft. Zelfs de stoel blijft niet meer zitten, maar gaat mee op reis.



Maar ik bedenk nu opeens dat het ook kan slaan op de spanning die de stoel ervaart.



Misschien zitten beide ideeën erin?



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 28 feb 2006 10:02 am



Lente



De kers en de krokus wilden

niet, want de winter bleef

maar treuzelen.

Met rijm schreef de nacht

de weiden nog voluit winters.



Tot ik op een morgen geuren

rook van een jaar terug.

De knoppen openden zich,

de eerste bloesem leek wel

sneeuw, zo teer, zo freel.



Een dag later toonde zich

ook de pruimenboom;

de appelaar werd in de sprint

verslagen door de perelaar.



Een week later was de boom-

gaard één wolk bloesem.

En later sneeuwde het in de zon

bloesemblaadjes boven een

uitwaaierend wielerpeleton.



Uit: Daniël Billiet, Bananeschillen in jeans (Infodok, 1986)



Wouter

Geplaatst: 29 jun 2007 05:40 pm



Startproblemen



Vaak draaf ik al hongerig

naar het beleg tussen morgen

en avond de trap van de nieuwe dag af

nog sjorrend aan mijn jeans.



Maar ook ken ik ochtenden dat

de afstand tussen mijn pyama en jeans

mij langer lijkt dan Parijs-

Dakar per autoped.



In adamskostuum pieker ik dan

over die test geschiedenis, dub ik

over die ruzie met Els, voel ik

me rottig want mama dekt alweer

de tafel met harde klappen.



Mijn linkerhand weet dan beslist

niet wat mijn rechter doet, tot broers

natte hand op mijn schouder klapt,

mijn kleren wakker schrikken, ik

me de dag in schik.



Daniël Billiet



uit 'Bananeschillen in jeans'

Leuven, Infodok, 1986



Leni

Geplaatst: 17 apr 2008 07:22 am



Het is vandaag de geboortedag van Daniël Billiet, hier staat allerlei informatie over hem.



nl.wikipedia.org/wiki/Daniel_Billiet



Dettie

Geplaatst: 08 sep 2008 09:16 pm



Brenda schreef:

Hallo Allemaal,

Ik heb wat moeite met het gedicht "Hoe de zee groeit in mij "van Daniel Billiet. Wie wilt mij helpen? Ik vind het gedicht moeilijk te begrijpen en snap de beeldspraak en de stijlfiguren ook niet helemaal!

Alvast bedankt!

Tiba