Poezie verkoopt niet!!

Geplaatst: 26 aug 2004 11:38 pm



Het eerste vind ik een flutgedicht. Vanwege de inhoud. Het doet me denken aan Martin Brill (?) die columns schrijft voor de Volkskrant. Die heeft het - als het gaat zomeren - over 'het is weer rokjesdag' en gaat dan op 'humoristische' wijze beschrijven welke roklengte absoluut wel/niet mag bij welke beenlengte en - dikte.

Bovendien vind ik het gedicht niet lekker 'lopen': al die opsommingen ... die bovendien totaal niet verrassend zijn. De anti-climax: de laatste twee regels



"Wat is dit toch een wondere wereld

vol vrouwen, geuren en kleuren"



Goh, weer een gedicht over het mysterie vrouw (bah!). Hoe staat dit?



"Wat is dit toch een wondere wereld

vol MANNEN, geuren en kleuren"



Wat ik wel een leuke vondst vind:



"en de borsten daaronder

bij elke stap:

hier zijn we weer!"



Het tweede vind ik wél een mooi gedicht. Als je dat hardop leest, dan 'loopt' het Knipoog/Wink

De woorden vind ik zorgvuldig gekozen. Het is beeldend geschreven: ik zie die 'oude dames' voor me.

Ook dat 'naderen' in de eerste regel geeft al iets van 'onheil' aan. In de laatste twee strofen wordt dat bevestigd: 'het naderende onheil van de ouderdom/aftakeling'. En die simpele woorden 'Maar ik wil nog niet' geven zo goed het gevoel weer wat we allemaal (?) kennen.



Ik heb de dichteres - na lezing van dit gedicht - gevonden op internet en vond dit gedicht van haar. Ik zet 'm hieronder, omdat ik deze ook bijzonder treffend vind.





DE DOOD

voor James Brockway





De lompe gast zal jou niet overslaan.

Nooit belt hij op en vraagt: 'Kom ik gelegen?'

Hij komt te vroeg, te laat, zijn zeis stoot tegen

je lamp of vaas. Hij laat zijn koffie staan.





Beloftes worden niet door hem gedaan

en hij zal nooit die knekelvoeten vegen.

Hij wil niet schaken. Er wordt stuurs gezwegen

tot hij je vraagt om met hem mee te gaan.





Dat was het dan. Je bent opeens zo moe.

Hij zegt: Je wist toch dat ik ooit zou komen.

Die lamp, die vaas, die doen er niet meer toe.





Kijk niet zo bang. Het sterven doet geen pijn.

Het zal een slapen, slapen zonder dromen,

het zal een slapen zonder weerga zijn.





Patty Scholten - uit Slapen zonder weerga, Atlas



Bron:http://vuurklip.net/gedigte/ned/patty_scholten.php



Noa

Geplaatst: 27 aug 2004 09:03 am



Oude dames



Een gedicht waartegenover ik met gemengde gevoelens sta.

Enerzijds zijn er wat goede vondsten in, anderzijds storen bepaalde rijmen me toch.

Zinnen als: een fleurig sjaaltje bij hun oude jas

en

hun schoenen passen altijd bij hun tas



kunnen me niet echt bekoren

misschien ook omdat ik dat qua formulering niet echt je dat vind.



Hetzelfde met:

en zilverwitte krulletjes omkaderen



te zoeterig voor mij.



"een beetje lipstick tegen het ontbladeren",

is dan weer raker gezegd



maar dat "vleugje parfum van aronskelken" lijkt me dan weer helemaal een misser...aronskelken dat woord is er toch enkel voor het rijm, dat kan soms goed uitvallen, hier dus niet, het klinkt eerder belachelijk!





"Ze wenken naar me, maar ik wil nog niet"



vind ik dan weer heel goed zowel qua idee als qua uitwerking.



Groetjes. Tiba.





P.S. Een gedicht spreekt je in eerste instantie aan of niet. Dat is gewoonlijk het vertrekpunt. Het kan zelfs aan enkele versregels liggen, of je het goed vindt. Als je er wat dieper op ingaat, wordt die eerste indruk gewoonlijk bevestigd, soms ook niet, want je kan ook een gedicht leren smaken. Misschien als ik Oude dames nog een aantal keren lees dat ik het beter ga vinden....maar de aronskelken en het fleurig sjaaltje zullen me blijven storen!



Tiba

Geplaatst: 27 aug 2004 09:25 am



Aronskelken worden vaak op begrafenissen gebruikt. Dus vandaar aronskelken, verwijst naar ouderdom en overlijden.



Dettie

Geplaatst: 27 aug 2004 09:44 am



Tiba draai het eens om zoals Noa zegt



Wat zijn de mannen toch weer

mooi gelukt dit jaar

Deze zomer vouwt ze open

geuren, kleuren, fruit

in zwaar beladen bomen



Peren, appels, bananen, noten

zo rijp, sappig en mooi

De ogen, de lucht

De brede blote schouders

De gele, rode, strakke hemden



En de broek daaronder

Bij elke stap

Hier is ie weer



Wat is dit toch een wondere wereld

vol mannen, geuren en kleuren.



Dit vind ik dus de man als lustobject weergeven en zo komt het gedicht over vrouwen bij mij ook over.



Dettie

Geplaatst: 27 aug 2004 09:50 am



Noa wat jij opschreef is een kippenvelgedicht.



Dat was het dan. Je bent opeens zo moe.

Hij zegt: Je wist toch dat ik ooit zou komen.

Die lamp, die vaas, die doen er niet meer toe.



Heeeeel erg mooi.



Dettie

Geplaatst: 27 aug 2004 02:07 pm

Dettie schreef:





Wat zijn de mannen toch weer

mooi gelukt dit jaar

[ ...]

En de broek daaronder

Bij elke stap

Hier is ie weer



Dettie

Geweldig,Dettie! Ik lig dubbel hiero :lol:



Noa