Geplaatst: 13 sep 2004 12:26 pm
Het "gedicht"is niet af. Wie is die "zijn" bv. in "zijn knipperende ogen".
Zoals ik al schreef zijn dit delen van een tekst die ik eruit gepikt heb. Er staat voor en na dit gedeelte nog veel meer in dezelfde stijl geschreven.
Ik denk als je een gedicht schrijft en dit plaatst als prozatekst dat het "verhaal" dan niet meer te volgen is. (Dat had ik in ieder geval bij Momo.)
Een gedicht is toch meer een kernachtige samenvatting van gevoelens, gedachten enz. Een prozatekst heeft veel meer woorden nodig om misschien hetzelfde te bereiken.
Wij keken hen na,
glitterend in myriaden zonnesintels,
vanuit een loge op de kimme,
verrukt van de iriserende zandkorrels
op de zeeluchtgeruwde schouders
van het meisje
Dit bovenstaande vind ik als prozatekst dus onleesbaar. Dit zijn poetische zinnen die veel te ver gaan in hun poetisch zijn. Dit is voor mij een tentoonstellen van een taalkennis. Naar mijn smaak dus ook te veel poetische woorden.
Ik denk ook dat vorm erg belangrijk is, misschien om je voor te bereiden op wat je te lezen krijgt. Door de vorm zie je dat het om een gedicht gaat en lees je de tekst ook anders. (Beetje simpel gezegd misschien.)
Ik vind dit wel een erg leuke discussie!!!
Groetjes
Dettie