Poezie verkoopt niet!!

Geplaatst: 06 sep 2004 08:43 pm



Hiermee ga ik akkoord, Noa, ik wou alleen zeggen dat er meer is dan de afbrekingen alleen!



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 11 sep 2004 06:08 pm

Er zijn heel wat romanschrijvers die op een poëtische manier over de dingen schrijven, maar je kunt een roman, of een hoofdstuk eruit of een bladzijde gewoonlijk geen poëzie noemen.

Maar waar zit het hem dan in? Hafid Bouazza schrijft heel poetisch zeker in zijn boek Momo, waarom wordt dat dan geen poezie genoemd maar poetisch proza?

Sommige gedichten vind ik meer poetisch proza dan een gedicht (ik zeg dan het lijkt meer een verhaaltje). Maar dat noemen ze dan wel een gedicht..

Ik vind dat heel verwarrend.

Voor mij is een gedicht iets wat een bepaald ritme heeft, onverwachte "adem"pauzes, waarbij klank ook erg belangrijk is, en wat Tiba zo mooi zegt er zit een bepaalde gebaldheid in. Een verrassing, een mooie wending door EEN woord.

Pff wat vind ik het moeilijk om te zeggen wat ik bedoel.

Ik hoop dat jullie me snappen



Dettie

Geplaatst: 11 sep 2004 06:24 pm Onderwerp: Reageer met quote Bewerk/Verwijder dit bericht Meld post Verwijder dit bericht Bekijk het IP van deze gebruiker

In het luifelend lommer,

in het lovernet,

dansen zonnevonken,

nog niet bevrijd,

een dans op het ritme van zijn knipperende ogen.

een egel,

een blad als een beukelaar op zijn rug,

daggelt tussen het gewarte.



______________



Moeder wekte hem

en gevlekte manen

zweefden

voor zijn meluwe ogen

________________________



Wij keken hen na,

glitterend in myriaden zonnesintels,

vanuit een loge op de kimme,

verrukt van de iriserende zandkorrels

op de zeeluchtgeruwde schouders

van het meisje

__________



Dit bovenstaande is voor mij poezie maar toch is het proza Het zijn eigenlijk zinnen uit een boek (uit Momo)

______________



De vogel die zingt in mijn hoofd

En me herhaalt dat ik van je houd

En me herhaalt dat jij van me houdt

De vogel met zijn afgezaagd refrein

Ik sla hem morgenochtend dood.



Dit is voor mij een aardig rijmpje. maar dit staat in een gedichtenbundel (Jacques Prevert)



Kunnen jullie mij het uitleggen?



Dettie

Geplaatst: 11 sep 2004 10:36 pm



Hallo Dettie

Je maakt het wel extra moeilijk!



Het eerste wat je citeert is echt wel poëtisch en op het eerste gezicht zou jezwel zeggen dat het een gedicht is. Ik liet me dan ook vangen!

Maar wat er volgen mij aan ontbreekt (bij een tweede lezing) is dat het geen geheel is. Het "gedicht"is niet af. Wie is die "zijn" bv. in "zijn knipperende ogen". Het is prachtig gezegd maar geen echt gedicht.

Als onderdeel van een gedicht (met bv. een thema) zou het niet te onderscheiden zijn van een echt gedicht.



Het tweede is ook zeer poëtisch, maar nog minder een gedicht. Het doet een beetje denken aan een haiku, maar ik weet niet wat je me zo-iets moet aanvangen. Voor mij is het gewoon een poëtische zin.



Het derde is een zin met veel poëtische woorden in (een beetje te veel naar mijn smaak, dat terzijde). Een woord als zeeluchtgeruwd is natuurlijk prachtig. Maar hier nog meer van hetzelfde. Dit is toch geen gedicht. Dit is een onderdeel van een poëtische beschrijving.



Het gedicht van Prévert is zeker een gedicht. Of het van hoog poëtisch niveau is, daarover kun je discussiëren.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 13 sep 2004 08:43 am



Het is zeker vorm. Kijk naar de dichter Jan Arends en bv. dit gedicht:



Ik

schrijf gedichten

als dunne bomen



Wie

kan zo mager

praten

met de taal

als

ik?



Misschien

is mijn vader

gierig geweest

met het zaad.



Ik heb

hem nooit

gekend

die man.



Ik heb

nooit

een echt woord gehoord

of het deed pijn.



Om pijn

te schrijven

heb je

weinig woorden

nodig.



Op deze manier schrijft hij bijna al zijn gedichten. Het vormt een wezenlijk onderdeel van de poëzie. Als je de zinnen achter elkaar zet blijft het nog hartverscheurend maar ben je het sneller kwijt, denk ik. Juist de vorm maakt dat het 'meerwaarde' krijgt.



Lizzy

Geplaatst: 13 sep 2004 12:26 pm

Het "gedicht"is niet af. Wie is die "zijn" bv. in "zijn knipperende ogen".

Zoals ik al schreef zijn dit delen van een tekst die ik eruit gepikt heb. Er staat voor en na dit gedeelte nog veel meer in dezelfde stijl geschreven.

Ik denk als je een gedicht schrijft en dit plaatst als prozatekst dat het "verhaal" dan niet meer te volgen is. (Dat had ik in ieder geval bij Momo.)

Een gedicht is toch meer een kernachtige samenvatting van gevoelens, gedachten enz. Een prozatekst heeft veel meer woorden nodig om misschien hetzelfde te bereiken.



Wij keken hen na,

glitterend in myriaden zonnesintels,

vanuit een loge op de kimme,

verrukt van de iriserende zandkorrels

op de zeeluchtgeruwde schouders

van het meisje



Dit bovenstaande vind ik als prozatekst dus onleesbaar. Dit zijn poetische zinnen die veel te ver gaan in hun poetisch zijn. Dit is voor mij een tentoonstellen van een taalkennis. Naar mijn smaak dus ook te veel poetische woorden.



Ik denk ook dat vorm erg belangrijk is, misschien om je voor te bereiden op wat je te lezen krijgt. Door de vorm zie je dat het om een gedicht gaat en lees je de tekst ook anders. (Beetje simpel gezegd misschien.)



Ik vind dit wel een erg leuke discussie!!!



Groetjes

Dettie