Geplaatst: 03 nov 2006 05:34 pm
En dat je Rationele Effectiviteits Training intrigerend vind Tiba dat kan ik begrijpen. Het is sowieso één van de middelen om je eigen denkmechanismen te ontdekken en het geeft vele mensen de kans om hun irrationele gedachten te doorbreken en te vervangen door meer rationele en constructieve gedachten.
Heel interessante materie is dat. Rationele en constructieve gedachten zijn heel belangrijk in werkomstandigheden, denk ik, en ook in de dagelijkse omgang met mensen.
En om even de knuppel in het hoendergok te gooien: zou het irrationele niet een belangrijke factor bij kunstenaars en het tot stand komen van kunst zijn (schilderkunst, poëzie...)?
Of dat poezie een therapeutische waarde heeft? Er zijn volgens het boek Psychologie, Roediger e.a., Academia Press meer dan 200 verschillende therapieën. Of er voor elk van deze therapie vormen een effectiviteitsstudie werd uitgevoerd is niet duidelijk. Afhankelijk dan nog van de manier waarop je "therapeutische waarde" definieert. Ik denk alleszins dat, zoals ik al eerder aanhaalde, poezie over dingen doet nadenken en daardoor misschien ook de eigen denkmechanismen doet ontdekken.
waaruit ik afleid dat het ontdekken van de eigen denkmechanismen "genezend" werkt, en dat poëzie daar misschien wat kan toe bijdragen. Nou, zo had ik het nog nooit bekeken (ben in die wereld ook niet thuis). In mijn hersenskronkels zitten dus waarschijnliijk ook denkmechanismen

, interessant idee!
Laat me even stilstaan bij de verschillen in voorkeur bij het waarnemen. De zogenaamde SENSING versus INTUITION functie.
Je merkt het verschil vooral als twee mensen, waarbij de ene mens bij voorkeur SENSING gebruikt (is oog voor het nu, voor details, voor praktische zaken) en de ander INTUITION gebruikt (is oog voor toekomst, verbeelding, van hak op tak springend een beeld vormen) naar een schilderij in een museum kijken. De sensing persoon zal eerst de details opnemen om er vervolgens een betekenis in te zoeken; de intuition persoon zal eerst een betekenis aan het schilderij geven, aan het geheel, zonder al te veel details gezien te hebben.
Ik kan mij dus inbeelden dat de voorkeur voor bepaalde soort poezie wel eens een indicatie kan zijn over een persoon zijn waarnemingsfunctie.
Mooi hoe je dat uitlegt met het kijken naar een schilderij.... sensing ben ik ook, denk ik (kijken de meeste vrouwen niet naar de details?); bv. van heel veel huizen die ik regelmatig passeer weet ik bij welke in de voortuin een magnolia of een Japanse kerselaar staat, want daar valt mijn oog op, hoe het huis eruit ziet weet ik vaak niet, (behalve bij intrigerende details als glasramen...), langs de andere kant, mmm, van de hak op de tak springend een beeld vormen (van het ene detail in het andere), of bij een schilderij overweldigd zijn door het geheel, zit er soms ook wel in...
In elk geval bedankt voor je uitleg!
Groetjes. Tiba.