De dorst der havensteden
Wie in dit ultieme zijn
De hand slaat aan pijn
Verdriet of eenzaamheid
"O geschonden, gehavende tijd"
Hem rest slechts de laatste
Der wetmatigheden, een rondgang
Langs de havensteden
Om de onrust te stelpen
In de borst, te stillen
de grote dorst.
Hans van de Waarsenburg,
uit: De dorst der havensteden, J.M. Meulenhoff, Amsterdam, 1990
Tiba.