Geplaatst: 04 feb 2006 03:32 pm
Duif en sperwer
"Mijn God" - zoo sprak de duif - "is innig zacht,
Heeft donzen wieken, en bemint ons allen;
Almachtig, heerscht hij over duizend-tallen
En houdt op ieglijk duifje trouwe wacht."
De sperwer sprak: "Mijn God heeft vlucht en kracht,
En kan op eens uit hooger luchten vallen,
En die Volmaakte laat een juich-kreet schallen,
Wanneer zijn schoone neb een doffer slacht."
Zoo keven zij; de een riep: "Gij lastert God" -
En de ander: "Gij zijt dom" - "Gij wilt mij krenken" -
- "Godloochenaar! - Gij drijft met God den spot!"
Een uil, vol wijsheid, zag ik stilte wenken;
Die sprak: "Verdraagt elkaar, en weest niet zot,
Daar wij ons, allen, God met vleugels denken." -
Jacques Perk (1859-1881)
Gedichten,
S.L. van Looy, Amsterdam 1916.
(Bij dbnl staat:
Duif en sperwer, door den dichter geschreven voor den Mathilde-cyclus Gedrukt in den N. Spectator van 9 Oct. 1880.)
Dettie