Gedichten over dieren

Geplaatst: 22 jan 2006 11:45 pm



Wat een heel charmant zwaluwenliedje.



Ik moet naar de boekhandel voor Gerhardt... :mrgreen:



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 23 jan 2006 10:43 am



Jij bent net terug van de boekhandel



Maar die bundel is wel een aanrader, is een verzamling van haar gedichten, erg mooi.



Groetjes,

Wil

Geplaatst: 04 feb 2006 03:32 pm



Duif en sperwer



"Mijn God" - zoo sprak de duif - "is innig zacht,

Heeft donzen wieken, en bemint ons allen;

Almachtig, heerscht hij over duizend-tallen

En houdt op ieglijk duifje trouwe wacht."



De sperwer sprak: "Mijn God heeft vlucht en kracht,

En kan op eens uit hooger luchten vallen,

En die Volmaakte laat een juich-kreet schallen,

Wanneer zijn schoone neb een doffer slacht."



Zoo keven zij; de een riep: "Gij lastert God" -

En de ander: "Gij zijt dom" - "Gij wilt mij krenken" -

- "Godloochenaar! - Gij drijft met God den spot!"



Een uil, vol wijsheid, zag ik stilte wenken;

Die sprak: "Verdraagt elkaar, en weest niet zot,

Daar wij ons, allen, God met vleugels denken." -



Jacques Perk (1859-1881)

Gedichten,

S.L. van Looy, Amsterdam 1916.



(Bij dbnl staat:

Duif en sperwer, door den dichter geschreven voor den Mathilde-cyclus Gedrukt in den N. Spectator van 9 Oct. 1880.)



Dettie

Geplaatst: 03 sep 2006 08:15 pm



Borborygmes



Mijlen leg ik soms af

snachts in dit grote huis,

sluipend om niemand te storen

als ging ik uit roven en moorden

terwijl ik integendeel vlucht

voor wat zich zo geducht voordoet

in nissen, achter ramen,

het meest nog in mijn hoofd

dat maar niet thuis wil raken.



Soms blijf ik doodstil staan,

luisterend naar de schijf

die wentelt in de meterkast,

de borborygmes van mijn darmen,

tot ik terugkeer naar de warme

keuken, waar ik nog stiller stap

om de vier katten niet te storen.

Toch komt er een naar voren,

rekt zich en loopt met hoge staart

mijn broekspijp tegemoet.

Ik noem heel zacht zijn naam,

hij antwoordt met gespin.

Ik ben bevrijd, laat hém de nanacht in.



J. Eijkelboom,

uit: Wat blijft komt nooit terug.

De Arbeiderspers, Amsterdam 1979



irene

Geplaatst: 03 sep 2006 08:21 pm



Ha, Irene. Mooi gedicht is dit.

Je ziet hem zo 's nachts door het huis dwalen, luisterend naar ieder geluid.

Mooi eindtafereel met die kat.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 17 sep 2006 03:04 am



Joris



Ik heb vanavond, met de poes op schoot,

de onrust uit het beestje weggestreken,

waarbij de goedzak mij heeft aangekeken

met ogen zo onpeilbaar diep en groot,

dat het mij één moment heeft toegeleken

als was hij eeuwen lang al deelgenoot

van het geheim van leven en van dood

en nu dan op het punt stond om te spreken.



Een aandrang, waar hij niet voor is bezweken,

omdat hij langzaamaan de ogen sloot

en nog een lome haal gaf met zijn poot

als halve aai en onzachtzinnig teken

dat men hem ooit nadrukkelijk verbood

het zwijgen rond die zaken te verbreken.



Driek van Wissen

uit: 'De volle mep',

gedichten 1978-1987

Bert Bakker, Amsterdam 1987



Dettie

Dit mooie poesgedicht stond al een tijd onder het item "Driek van Wissen" en kwam onlangs weer aan bod in "raad de dichter". Vast en zeker verdient het ook een plaats in dit thema.



Groetjes. Tiba.