Gedichten over bomen

Geplaatst: 22 jan 2006 06:22 pm



En deze natuurlijk..even bij Kopland vandaan ook hier neer gezet....



Onder de appelboom



Ik kwam thuis, het was

een uur of acht en zeldzaam

zacht voor de tijd van het jaar,

de tuinbank stond klaar

onder de appelboom



ik ging zitten en ik zat

te kijken hoe de buurman

in zijn tuin nog aan het spitten

was, de nacht kwam uit de aarde

een blauwer wordend licht hing

in de appelboom



toen werd het langzaam weer te mooi

om waar te zijn, de dingen

van de dag verdwenen voor de geur

van hooi, er lag weer speelgoed

in het gras en verweg in het huis

lachten de kinderen in het bad

tot waar ik zat, tot

onder de appelboom



en later hoorde ik de vleugels

van ganzen in de hemel

hoorde ik hoe stil en leeg

het aan het worden was



gelukkig kwam er iemand naast mij

zitten, om precies te zijn jij

was het die naast mij kwam

onder de appelboom, zeldzaam

zacht en dichtbij

voor onze leeftijd.



Rutger Kopland

uit: Geluk is gevaarlijk, een keuze uit de gedichten,

Rainbow Pocketboeken 1999



Wil

Geplaatst: 22 jan 2006 08:28 pm



Hoi Karin en Wil,



Wat zijn jullie actief vandaag! .

Moet nog even tijd hebben om alle gedichten grondig te lezen.

Sommige ken ik andere niet. Is allebei leuk.



Bedankt om zo mee te zoeken naar boomgedichten.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 22 jan 2006 08:35 pm Onderwerp: Reageer met quote Bewerk/Verwijder dit bericht Meld post Verwijder dit bericht Bekijk het IP van deze gebruiker

Aan een boom



Soms kijk je door je smalle ogen

zo zomers of je door de blaadren kijkt,

twee smalle stukjes blauw, het lijkt

door ochtendnevel licht bevlogen.

Beweeg maar niet. Want wie kan het verdragen

wanneer een boom zijn wortelen verlaat

en dansen gaat?

ik niet. En toch, je bent gemaakt om te bewegen

in lange lijnen als een langzame muziek,

en dan weer stil te staan, omhoog, een slanke basiliek.

Daar kan ik beter tegen.

ik ben vanavond in de tuin gegaan.

De bloemen waren alle wit, de maan

had haar ontroerd. Ik heb een boom omhelsd.

Hij was niet groot, zijn bast was hard,

maar 'k voelde duidelijk het kloppen van een hart;

ik denk dat het alleen het mijne was.

Ik stond in het onzichtbare, natte en zware gras

en voelde me in 't paradijs gedreven.

Wie kan daar leven?



Maria Vasalis,

Vergezichten en Gezichten



Wil

Geplaatst: 22 jan 2006 08:39 pm



Jeetje, kijk ik even niet en dan staat het vol met bomengedichten!



De Ceder van Han Hoekstra is al tijden een van mijn lievelingsgedichten. Juist omdat er zo'n dubbele betekenis aan is. Helaas mag die niet geplaatst worden.



De rest moet ik nog allemaal even goed lezen.



Dettie

Geplaatst: 22 jan 2006 08:46 pm



De populier





Hij staat in een tuin in de stad,

alleen en verloren en groot,

met wuivende kruin, en ’t geruis

der winden door twijg en in blad,

dit lied van verlangen en nood,

is hoorbaar tot diep in het huis.



Ik zie hem des morgens door ’t raam

der keuken, bij ’t haastig ontbijt.

Zoals men zijn vrouw en zijn kind

begroet, noem ik hem bij zijn naam.

Hij wuift dan als waar’ hij verblijd,

die makker, mijn vennoot en vriend.



Nooit merkte ik dat hij was gegroeid,

ik zag hem altijd zoals nu:

eenvoudige boom, die, gezond,

slechts ééns, in het jaar, als hij bloeit,

zo gek doet als koning Ubu

en jong wordt en vriendelijk en blond.



Ik zal eerder doodgaan dan hij …

En als ik op ’t bed lig en snak

naar licht en naar lucht en – naar wat?

zal hij, onverschillig en blij,

het lied dat de dood in mij brak

nog voortzingen over de stad.





Jan van Nijlen (1884-1965)

Uit: verzamelde gedichten 1903-1964.

Amsterdam, 1964



Karin

Geplaatst: 22 jan 2006 08:52 pm

En als ik op ’t bed lig en snak

naar licht en naar lucht en – naar wat?

zal hij, onverschillig en blij,

het lied dat de dood in mij brak

nog voortzingen over de stad.

Wat een mooi gedicht is dit Karin



Groetjes,

Wil