Gedichten over bomen

Geplaatst: 22 jan 2006 11:21 pm



Onder de appelboom van Kopland

gelukkig kwam er iemand naast mij

zitten, om precies te zijn jij

was het die naast mij kwam

onder de appelboom, zeldzaam

zacht en dichtbij

voor onze leeftijd.

Dit is toch alweer zo'n prachtige Kopland.

ik heb alleen het einde van het gedicht gequoted, maar geheel het gedicht is genieten .



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 23 jan 2006 10:45 am



We hebben het wel eens over je aller mooiste gedicht, en dat vind ik altijd een onmogelijke vraag,



maar deze van Kopland komt toch wel hoog in mijn top tien.



Prachtig!!!!



Wil

Geplaatst: 30 jan 2006 06:12 pm



maar deze van Kopland komt toch wel hoog in mijn top tien.



Is echt zo'n heerlijk gedicht, Wil.

En klinkt heel positief en hoopgevend.

Het moet niet altijd kommer en kwel zijn .



Dit gedicht mag voor mij op posters overal waar je maar komt te zien zijn .



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 01 feb 2006 03:45 pm

Dit gedicht mag voor mij op posters overal waar je maar komt te zien zijn .

Dat lijkt mij een buitegewoon goed idee,

als wij over de stad gingen Tiba dan hing dat levensgroot in iedere bushalte.



Wil

Geplaatst: 01 feb 2006 03:50 pm



Appelboompjes



Op een recht, zwart kousenbeen,

dunne rokjes opgeheven,

dansend in de vroege regen

en de tuin voor zich alleen,



staan twee jonge appelbomen,

't witte bloed omhooggestegen,

vlinder/hoofden wijd omgeven

door hun aller/eerste dromen.



Met hun smalle voet in 't gras,

ingetogener en lomer

staan zij later in de zomer

na te peinzen hoe het was.



Voller wordend met de dagen,

vastgegroeid in 't ogenblik,

bestemd, mijn zustertjes, - als ik-

te wortlen, rijpen en vruchten te dragen.



Maria Vasalis,

uit de vogel Phoenix



Wil

Geplaatst: 01 feb 2006 06:23 pm

Op een recht, zwart kousenbeen,

dunne rokjes opgeheven,

dansend in de vroege regen

en de tuin voor zich alleen,

O ja, bekend en mooi!

Bedankt om dit te plaatsen Wil.



Groetjes. Tiba.