Geplaatst: 29 mei 2008 11:22 am
Nog een paar slotbeschouwingen
Is Manja een
laatbloeier
en
snel verwelkt,
zoals ze zelf schrijft blz. 120 ? Aangezien de volgende bundels reeds gepland zijn, zou ik dit niet durven stellen. Een laat talent misschien wel, maar zeker nog niet uitgeblust.
Is dit nu een dichtbundel ? Of past een andere benaming beter ? Is dit
een open boek
maar onleesbaar,
zoals zij zelf stelt op blz. 186 ? Of
een verhaal in een soort dichtvorm
(blz. 158, vers 4) ?
Manja's idioom, zoals zij het ook zelf noemt, is niet altijd zo eenvoudig te omschrijven. Een literair genre afgrenzen van een ander is trouwens niet altijd zo evident. Ik heb er voor geopteerd dit als een dichtbundel te benaderen, ook al zit er minstens een (kort)verhaal tussen, en een aantal prozagedichten.
Verhalend proza is dit zeker niet. Manja zelf bevestigt trouwens (ik verwijs hierbij naar een vorig antwoord hierboven), dat zijn alleen interpunctie gebruikt bij proza en brieven.
Zoals hierboven ook gesteld, bleef deze recensie beperkt tot de "Croisade", en bleven de laatste teksten, die expliciet verbonden worden met vorige bundels, buiten beschouwing. Het leek mij nuttiger, deze eventueel in die context te recenseren.
Rutger
_________________
Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).
blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje
