Het forum is gemigreerd

Let op: in juli 2026 hebben wij het forum gemigreerd naar nieuwe software.
Heeft u al een account? Klik dan eerst op "Wachtwoord vergeten" om een nieuw wachtwoord aan te vragen. Daarna kunt u weer inloggen.

Robert Verhoeven (ja)

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7467 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 09 dec 2006 09:18 pm



Dit gedicht van de site gecopieerd.

Nog enkele malen herlezen.

Ik kom erop terug.



Groetjes. Tiba.
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7468 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 18 dec 2006 10:31 pm



Het gedicht "alleen te voet te bevatten" heeft wel een leuk gegeven.

De ontmoeting tussen de jongen en het meisje in een boekenwinkel, en hoe ze nader tot elkaar komen, de anecdote van de voet.



Toch staan hierin ook zinnen die meer proza zijn dan poëzie, voor mij werkt dat storend;

een voorbeeld:



Tot hij voor dezelfde boekenetalage

Waar zij besluit naar binnen te gaan

Soortgelijke interesse volgt




en:



Vervolgens zijn zij weer in stilstand naast elkaar

Al die tijd elkaar totaal niet in de gaten hebbend




Ik vraag me af wat jullie daarvan vinden.



Groetjes. Tiba.
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7469 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 19 dec 2006 04:34 pm



Een eerste reactie op "alleen te voet te bevatten"



De beginzin is prachtig



Alleen te voet te bevatten

Gent

De meisjes daar, …




en bijvoorbeeld



Al die tijd elkaar totaal niet in de gaten hebbend




Ik zie het helemaal voor me.. zie jij mij, dan zie ik jou, en dan doe ik per ongeluk dit....etc. etc .

erg herkenbaar.

en erg mooi beschreven..



Toch staan hierin ook zinnen die meer proza zijn dan poëzie,




ik snap jouw vraag wel Tiba..het is misschien ook wel meer proza dan poezie,

maar ik vind het persoonlijk niet storend, ik houd wel van die "beschrijvende gedichten",

omdat ze de situatie bijna letterlijk beschrijven , doorgaans in erg mooie taal,zodat ik het bijna als een film voor mijn ogen zie





Wil
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7470 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 19 dec 2006 04:41 pm



Haar aangename tegendruk

Vertaalt

In niet van wijken

Slechts van reiken weten




Vind ik ook mooi!



het is een taal om in te wonen

stille daden

voor de taallozen

die toch wel verstaan

en daar mee om weten te gaan




Ja ik vind het wel een mooi gedicht.

Ik vind juist die afwisseling in poëtisch en stukjes bijna proza wel apart.



Dettie
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7471 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 19 dec 2006 06:43 pm

Dettie schrijft:



Haar aangename tegendruk

Vertaalt

In niet van wijken

Slechts van reiken weten


Vind ik ook mooi!

het is een taal om in te wonen

stille daden

voor de taallozen

die toch wel verstaan

en daar mee om weten te gaan




Ja, dit vind ik ook de mooiste stukjes, Dettie,

en ook het begin (de eerste strofe) met de woordspeling

alleen te voet te bevatten en dan de overgang naar vingertoppen...



voor mij mocht het hele gedicht zo :D .



Groetjes. Tiba.
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7472 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 03 jan 2007 03:45 pm



GERUISLOOS WORDEN SCHELPEN AAN ONZE VOETEN NEERGELEGD



De storm buldert

Geruisloos worden schelpen

aan onze voeten, neergelegd

De jaarwisseling spat stom uiteen

Geluidloos achter een oorverdovend stil vuurwerk

Van openscheurende wolken, uiteengereten verstilt langs drijvend

Langs het razen

Van adem inhoudende hemelen

Stiller dan ooit

De kust donker beukend

En wij, nietig

neu.kend

op een vlot

opgetild, neergekwakt

glimmend lijvend, naar god nijgend

die ons streelt met bliksemflitsen

donderslagen

ons laat schateren

als een vader

op zijn spierbal zijn kind,



wanneer de wind gaat liggen

ik mezelf en haar weervind

aangetroffen, aangespoeld

lees ik de tekst van mijn hand in het strand



en ons laken, drijft onnavolgbaar wit

in zwart oneindig deinen



enfin, we lopen terug, en zien gewoon konijnen

ook ons huis is niets mee aan de hand

een afwas tot de rand, dat wel

we pakken aan

en zetten koffie



in de container

waar ik de vuilniszak deponeer

kijkt de gisteren

daar ook in geworpen tv

ons stralend aan

een snoer liet haar de nacht lang

onafgebroken kleuren braken



met 1 nagel gebaar

krijs ik de vuilniszak open

hij bloed het vuil

over dit licht

dan klap ik de container dicht




Robert Verhoeven
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Tijd voor maken pagina: 0.404 seconden