Geplaatst: 06 dec 2006 06:46 pm
die stilte in altijd dat licht, in altijd dat luisteren
altijd een kussen met een kinderhoofd
in het lange laat op blijf licht
van de volwassenen.
vind ik ook heel mooi gezegd.
Ik zit nog te kijken naar het standpunt van waaruit alles bekeken wordt, merkwaardig toch, ik denk even luidop:
- eerst: algemeen beschrijvend: een boom in het zonlicht,
- dan een detail: de kaarsen in de boom... maar die doen iets, die wachten op de ontmoeting met iemand --> je kruipt als het ware mee in de boom en kijkt rondom je, dus vanuit het standpunt van de boom
- dan verandert het perspectief: de vensters van de achterkamer kijken naar de boom (je kijkt mee), die wordt bekeken en is vertrouwd aan wie erdoor kijkt (is wel goed gevonden, dat veranderen van perspectief), zo vertrouwd dat ze bij de achterkamers horen.
De blik gaat vanuit de vensters naar de vogels in de bomen, maar keert dan terug want: vogels die de kinderkamers binnenzingen
en dan een mooie beschrijving van de kamers binnen
die stilte in altijd dat licht, in altijd dat luisteren
slaat dit op het kind dat nog wakker is in bed en ligt te luisteren terwijl het licht van de volwassenen nog brandt? Zo begrijp ik het toch.
Groetjes. Tiba.
