Nachoem Wijnberg (ja 11 gedichten zie 1e bericht)

We hebben toestemming van Nachoem Wijnberg voor het plaatsen van de volgende gedichten:



- Profeet (uit: De expeditie naar Cathay 1991)

- Briefwisseling (uit Langzaam en zacht, 1993)

- Zachte huid (uit Langzaam en zacht, 1993)

- Achilles (uit: De simulatie van de schepping, 1989)

- Orpheus (uit: De voorstelling van de nachtclub, 1990)

- Alaska (uit: De voorstelling van de nachtclub, 1990)

- Dans overslaan

- Niet als een vogel

- Mooi

- Hij kan niet spreken tegen

- Wachten en kijken

De 5 laatste uit: Vogels, 2001



Ik heb gecorrigeerde versies van deze gedichten ontvangen en zal ze binnenkort plaatsen.

Al deze gedichten worden namelijk opgenomen in een verzamelbundel die in juni/juli 2007 zal verschijnen.



Dettie

Geplaatst: 17 apr 2007 03:09 pm



Wachten en kijken



Als je dat eerder had gezegd

had het iets betekend.



(Het nareizen van

om over zijn leven te weten te komen. )



Wil jij dat ik vannacht bij je blijf?



Hoe lang hebben wij elkaar niet gezien? Wie gelooft nog

dat het mogelijk is zo lang over iets te doen? Ik kan soms niet goed kussen.



Soms kan ik mij iets niet goed herinneren. Dan denk ik aan iets anders

alsof ik het in mijn handen neem zonder te kijken wat het is.



(Dank je, zegt wie hem nareist. Ben ik nu daar?)



(Met iemand kijken naar een leven, niet eerlijk, niet af.)



Nachoem Wijnberg

Uit: Vogels, Contact 2001

te verschijnen in Uit10 Contact 2007

Geplaatst: 19 apr 2007 09:22 am



Wat goed dat je de toestemming kreeg!



"Wachten en kijken" moet ik nog een aantal keren lezen, is geen gemakkelijk gedicht.



Tiba.

Geplaatst: 11 dec 2007 04:12 pm



Briefwisseling



Een man met veel brieven gaf mij jouw naam en adres.

Alleen mijn moeder schreef mij en zij stierf.



Ik kwam terug van een wandeling met mijn kleinzoon,

die net kan lopen, toen ik je brief vond.

Ik zal je graag schrijven.



Ik kan altijd eten ruilen voor postzegels.

Ik heb een weggegeven zoon die dertig is,

als hij leeft. Mijn cel is zo groot als een badkamer.

Ik weet niet of ik je dit moet vertellen.



Terwijl ik dit schrijf zit ik aan een tafel in de keuken.

Van daaruit kijk ik over wat in de zomer een graanveld is.

Ik denk vaak aan je. Je hoeft mij niets te verzwijgen

of niets te zeggen. Je kan mij alles vragen.



Ik danste van vreugde toen ik je brief kreeg.

Een van de bewakers zei: wachtte je hierop?

Mijn naam is niet de naam die ik eerst had.

Je brieven betekenen alles voor mij.



Ik sta om halfzes op. Naast ons huis woont een bakker

en ik ruik de geur van brood en hoor de muziek op de radio

die hij aan heeft staan als hij naast de oven wacht.

Om zeven uur wek ik mijn man en ontbijt met hem.

Wij spreken vaak over jou. Ik vergeet je nooit.



Nachoem Wijnberg

Uit: Langzaam en zacht, De Bezige Bij, 1993

Opgenomen in Uit10 Contact 2007



Dettie

Geplaatst: 18 dec 2007 09:22 am



Mooi zoals Nachoem Wijnberg de briefwisseling ook uitvoert in zijn gedicht.



De gevangene die vertelt dat iemand haar naam en adres gaf en zelf niemand meer heeft die hem schrijft. Hij beschrijft zijn cel, als een badkamer, ruilt zijn eten voor postzegels enz.



En dan de vrouw die in vrijheid leeft en vertelt over de wandeling met haar kleinzoon. De geur van versgebakken brood. Alles wat zij schrijft ademt vrijheid uit.



Gevangenschap contra vrijheid.



Dettie

Geplaatst: 18 dec 2007 09:23 pm



Dans overslaan



De dansers stoppen en wie een dans

overslaat stopt als iemand moe

van de nachten die hij zag kaarsen

uitblaast met zijn stem.



De dansers dansen en niemand

slaat de dans zonder geluid

over als hij de kaarsen een voor

een weer aansteekt.



Waar heeft hij het over?

Over de hemel die vlak is,

de sterren naast elkaar.



Nachoem Wijnberg

Uit: Vogels,

Uitgeverij Contact 2001

Opgenomen in Uit10 Uitg. Contact 2007



Dettie