Atze van Wieren (ja)

Geplaatst: 08 okt 2006 06:39 pm



Ik vind de gedichten van Atze van Wieren erg mooi.

Dit is ook weer zo'n gedicht wat me iets doet.



Hij toont bewerkte buitenkant,

en niet dat wat in ingewand

de chaos van keerzijde is.



en zegt daarna

dit is wat ik bewijzen wilde.



Niet dus want eerst zegt hij:

hij schrijft zichzelf in verzen neer,

liegt dat het gedrukt staat.



Dettie

Geplaatst: 08 okt 2006 08:25 pm



Inderdaad heel snedig geformuleerd. Het is zo'n gedicht dat me doet grinniken.

Daarbij nog heel mooi gezegd:



"en liegt dat het gedrukt staat"



Vraag is natuurlijk of het waar is wat de dichter zegt: dat een dichter alleen de "bewerkte buitenkant" toont.



Je zou het ook anders kunnen stellen: spreekt de dichter de waarheid als hij zegt dat dichters liegen.... ?



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 08 nov 2006 09:46 pm



Eigentijds



Praat mij niet van eigentijds,

alsof de tijd soms even talmt

om onder ons,

om onze tijd te willen zijn.



Tijd is tomeloos,

is de grote gemene deler

van al mijn momenten,

lacht om het aangemeten keurslijf.



Had ik mijn eigen tijd,

ik zou seconden sparen,

minuten verzamelen,

uren op sterk water zetten.



Maar tijd is tomeloos,

gunt geen respijt,

voert mij mee naar later,

waar ik uit de tijd zal zijn.





Atze van Wieren

Uit: Hier lonkt een spiegel, gedichten

Eerste druk 2001



Tiba

Geplaatst: 12 nov 2006 09:35 pm

Praat mij niet van eigentijds,

alsof de tijd soms even talmt

om onder ons,

om onze tijd te willen zijn.

De toon van het gedicht is meteen gezet.

Ik vind het een prachtige aanvangsregel: "praat me niet van eigentijds"

Heel direct begin, bijna spreektaal, alsof de dichter een schop wil geven tegen het woord "eigentijds" en tegelijk tegen de tijd.



En ook de laatste strofe liegt er niet om:

Maar tijd is tomeloos,

gunt geen respijt,

voert mij mee naar later,

waar ik uit de tijd zal zijn.

Dit is meer dan een woordenspel met het woord tijd:

het besef dat tijd onmeedogend is (gunt geen respijt), en dat niemand daaraan ontkomt. En dat beseft de dichter maar al te zeer...



Tiba.

Geplaatst: 05 jan 2007 06:47 pm



Als vroeger



Alles nog als vroeger:

de waaier van licht

op de horizon,

de bonte strandloper

op drift langs de golven,

schuim dat zich buitelend

uit de voeten maakt.



Als vroeger galopperen

over de lage duinen

gepluimde legioenen,

etst als vanouds de wind

zijn geheime tekens.



Ja, alles nog als vroeger

maar in de fles geen brief,

de duinpan leeg.





Atze van Wieren

Plantage Poëzieprijs 2001

winnaar: Wieren, Atze van

bekroond werk: 'Als vroeger'

bijzonderheid: het thema was Herinnering, de winnaar kreeg een kunstwerk van Herman Gordijn

Geplaatst: 05 jan 2007 08:35 pm



Heel knap gedicht is dit.



Het verwondert me niet dat het een prijs kreeg.



Tiba.