Atze van Wieren (ja)

Poezie-Leestafel heeft toestemming van Atze van Wieren om zijn gedichten te plaatsen.

Maar geen complete bundels





Dettie

Geplaatst: 21 jan 2006 05:14 pm



BOOM



Ik heb mijn handen om jouw schors gelegd

en zacht bevoeld, zoals een blinde tast.

De diepe barsten in jouw bast betast,

het braille dat op stam is ingelegd.



Een oud verhaal dat hier geschreven staat,

hiërogliefen uit een verre tijd,

zo zorg'loos ooit de liefdesgod gewijd;

van altijd zomer spreekt dit stil dictaat.



Mijn vingertoppen raken haar gebied,

gaan langs haar naam, het half verweerde hart.

Ik maak me van je los, zo vreemd verward,

zoveel nog hier, alleen wij samen niet.



Atze van Wieren

Bekroond met de Concept Poezieprijs 2000.

Publieksprijs literair festival '100 jaar Sonsbeek'.

Opgenomen in verzamelbundel 'Als je weggaat'



ik vind dit zo'n prachtig gedicht



het braille dat op stam is ingelegd



hiërogliefen uit een verre tijd,



Dettie

Geplaatst: 21 jan 2006 05:23 pm



ZO'N DAG



Zo'n dag,

waarop de lucht vol luchtigheid is,

lentewind plagerig achterom sluipt,

van zoveel niet benoembaars bol staat,

Parijs vlakbij is, Granada om de hoek.



Zo'n dag,

waarop het frisgerokte meisje

van de buren hoog moet reiken

naar knoppen in hun kersenboom,

wind de verleiding niet weerstaat.



Zo'n dag,

waarop ik gebukt mijn tuin spit,

op harde resten winter stuit,

ijs vind in verborgen hoeken,

wat was toegedekt weer bloot leg.



Atze van Wieren

Opgenomen in de '

Dagkalender van de Nederlandse en

Vlaamse Poëzie'

Samensteller Hans Warren, Uitg. Meulenhoff



Dettie

Geplaatst: 21 jan 2006 05:26 pm Onderwerp



ZIEKTE VAN PFEIJFFER



Er waart een plaag door dichtersland:

de ziekte van Pfeijffer.

Menig poëet is al aangedaan

of bezig te bezwijmen.

En Kopland dan.

Is Kopland al weer opgestaan?

Welnee, die ligt nog steeds ontdaan

en slapjes in zijn bedje.

Is kruid gewassen,

is er remedie?

Ja. Flink slijmen,

zeggen medici.





Atze van Wieren



Dettie

Geplaatst: 21 jan 2006 05:30 pm



TERRA INCOGNITA



Dacht dat je ver was, vader,

een ander land was,

mijn stem daar niet kon horen.

Dat je grijs gestold als steen,

grimmig als een oude boom,

nors omschorst was.



Ik kijk naar het omlijst gezicht,

de stroeve blik langs mij gericht.

Wat, als binnenste zich buiten keert,

harde kernen fijn dooraderd blijken,

nerven teer glanzend blootliggen,

ik op sporen van liefde stuit?



Weet dat je ver bent, vader,

in een ander land bent.

Soms spiegelt mijn gelaat in 't glas,

dan, even, lig je voor mij open,

ben je dichterbij dan ooit.



Atze van Wieren.

Gepubliceerd in het Fries literair

tijdschrift 'Trotwaer' (juni 2002) en

opgenomen in diverse verzamelbundels



Dettie

Geplaatst: 21 jan 2006 05:31 pm



Wat, als binnenste zich buiten keert, ......

ik op sporen van liefde stuit?



Aangrijpend vind ik dit



Detie