Victor Vroomkoning (ja)

Geplaatst: 04 jun 2006 02:23 pm Onderwerp: Reageer met quote Bewerk/Verwijder dit bericht Meld post Verwijder dit bericht Bekijk het IP van deze gebruiker

Victor Vroomkoning studeerde Nederlandse taal- en letterkunde en filosofie te Nijmegen. Tot 1995 was hij werkzaam in het middelbaar en hoger beroepsonderwijs. Hij is medewerker van het Kritisch Literatuur Lexicon (inzake de schrijvers A. Alberts en Frans Kusters). Een enkele andersoortige publicatie daargelaten, publiceert hij uitsluitend gedichten. Zijn werk werd/wordt opgenomen in een groot aantal Vlaamse en Nederlandse literaire tijdschriften. Zijn gedichten worden geregeld gebloemleesd en werden nogal eens onderscheiden. Zijn gedicht 'Vuilniszakken' behoort inmiddels tot de canon van de Nederlandstalige poëzie.



Vroomkoning was voorzitter van de Johnny van Doorn prijs, is sinds jaar en dag voorzitter van de SNS-Literatuurprijs, en is jaarlijks als jurylid actief voor de Gelderse Kunstbende. Hij treedt geregeld in het hele land op. Onlangs gaf hij in het kader van 'Keer dan het getij en schrijf!', initiatief van het Anjerfonds, een masterclass poëzie.



Hij publiceerde een zevental bundels:

De einders tegemoet (De Stiel, Nijmegen, 1983)

De Laatste Dingen (Wel, Bergen op Zoom, 1983)

Klein Museum ( Agathon, Houten, 1987)

Echo van een echo (Manteau, Antwerpen-Amsterdam, 1990)

Oud Zeer (Manteau, Antwerpen-Amsterdam, 1993)

IJsbeerbestaan (De Arbeiderspers, Amsterdam, 1999)

Verloren Spraak (Fado Press, Tilburg 2000).



Samen met collega-dichter Jos Versteegen stelde hij een bloemlezing van funeraire poëzie samen: Een zucht als vluchtig eerbetoon (Meulenhoff- Manteau, Amsterdam-Antwerpen, 1995).



Onder het pseudoniem Stella Napels publiceerde hij de geruchtmakende bundel Lippendienst (De Arbeiderspers, Amsterdam 1997).



Vroomkoning schrijft over de kleine, intieme dingen des levens, over ouders, kinderen, liefde en dood, over wat zich tussen mensen ontwikkelt, wat ze ontroert, wat hem daarin ontroert.



Het meest wezenlijke voor Vroomkoning is dat de werkelijkheid bestaat uit een beperkt aantal relaties, die alle datgene in zich dragen wat de dichter in een interview, de onontkoombare breking' noemt. Dichten is dan wel een creatieve daad maar een die het leven stolt; wat was, blijft; wat is, moet eerst verleden worden, verwerkt, totdat het wordt ingelijfd bij wat blijft.



De dichter put doorgaans uit eigen ervaring. Wat hij niet uit eigen of afgeleide ervaring kent, krijgt nauwelijks plaats in zijn verzen.



Vroomkoning schrijft toegankelijke, ogenschijnlijk autobiografische, anekdotische verzen. De kleine, persoonlijke dingen om hem heen, zijn microkosmos, maken hem en de lezer iets duidelijk over het leven in het algemeen. Zijn gedichten werken bij de lezer dan ook meer op herinnering en herkenning dan op verbeelding en verwarring.



Bron: Cultureel Brabant www.cubra.nl/



Dettie

(geplaatst met toestemming)

Geplaatst: 04 jun 2006 02:26 pm



BEDRIJVIGHEID



Ik heb veel meegemaakt.

Vanaf mijn eerste dag

zocht ik mijn ouders

in mijn ouders tot hun

oogopslag vanmorgen.

Ook leefde ik veel levens

tussen vrouw en kinderen,

kreeg steeds kennis aan

de vrienden die ik had.

Onderwijl bereisde ik

de halve wereld in mijn

land, verhuisde aldoor in

mijn stad en zwierf door

de vier tuinen van mijn

tuin. Ik keek mijn ogen

uit naar het weekdier

in mijn dagelijkse bad,

herlas mijn twintig boeken

twintig maal, herschreef

mijn honderd verzen

onophoudelijk en had lief

alsof ik nooit had liefgehad.



Victor Vroomkoning

uit: IJsbeerbestaan

De Arbeiderspers, Amsterdam 1999



Ik kom nog terug op dit gedicht, er valt veel over te zeggen..



Dettie

Geplaatst: 04 jun 2006 08:37 pm



Ja, dit is een gedicht om over na te denken. Ben echt benieuwd wat je eruit haalt.

Ik zoek mee .



Ook bedankt voor de uitleg over de dichter die je hier plaatste. Vind ik heel interessant. Ik ken de dichter niet zo goed, het gedicht "vuilniszakken" natuurlijk wel, wat ik hier ook plaatste (prachtig gedicht), inderdaad een klassieker aan het worden.



Ik was even gaan grasduinen in mijn bloemlezingen... en ja hoor, vond daar 2 gedichten van de "dichteres" Stella Napels (met achterin de vermelding "pseudoniem voor Victor Vroomkoning).

Misschien interessant om later te plaatsen (als dat mag)?

Maar eerst dit gedicht!



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 05 jun 2006 06:07 am



ja hoor dat mag. Als we toestemming hebben kunnen we gewoon plaatsen Tiba. Ben benieuwd naar die gedichten.



Groetjes

Dettie

Geplaatst: 22 jun 2006 01:05 pm



Wil de dichter met het gedicht "bedrijvigheid" enkel zeggen dat hij een druk vol en rijk leven heeft gehad? Of zit er meer achter?



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 22 jun 2006 08:38 pm



Ik denk dat hij wil zeggen dat zijn geluk dicht bij huis ligt.



Hij ontdekt en zoekt steeds nieuwe dingen in heel vertrouwde dingen.

Zoals zijn ouders zoeken in zijn ouders

veel levens leven tussen vrouw en kinderen

kennis krijgen aan de vrienden die hij al had

door 4 tuinen van zijn tuin zwerven



Ik vind het een heel apart gedicht en ontdek steeds nieuwe dingen erin.



Dettie