Geplaatst: 03 mei 2008 01:43 pm
BEHEER
Hoe ik met het houden
van ouders begon,
toen ik mij kwijt was
in een kind.
Tweemaal ouder werden zij
mijn oudste kinderen.
Zwakker wordend sterkten zij
in mij aan totdat zij ademden
als in hun eerste albums.
Hoe ik hun levens afstof,
restaureer, hun klein museum
conserveer.
Hoe ik verouder tot grijze wees
van onvergankelijke ouders.
Hoe het nooit meer ophoudt
toen te worden.
Victor Vroomkoning
Uit: Klein museum
Agathon, Houten, 1987
De cirkel is rond. Zo zou je dit gedicht heel kort kunnen samenvatten. Het spel tussen oud en jong, of tussen jong en oud, wie zal het zeggen is een prachtige weerspiegeling van het eeuwig weerkerende in de natuur.
Rutger.
_________________
Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).
blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje