Victor Vroomkoning (ja)

Geplaatst: 28 apr 2008 03:49 pm

tiba schreef:



Vuilniszakken





Zoals ze daar 's morgens

op de stoep tegen elkaar aan

geleund warmte zoekend

in hun plastic jassen

staan te wachten, grijs,

vormeloos, vol afgedankt

leven, tegelijk broos

en weerloos. Je zou ze

weer naar binnen willen

halen, je ouders

wachtend op de bus





Victor Vroomkoning

uit: Echo van een echo, Manteau, Antwerpen-Amsterdam 1990



Tiba.

Lekker ironisch. En tegelijkertijd verrassend, die wending op het einde.



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 28 apr 2008 03:51 pm

irene schreef:



De herfst



heeft weer flink uitgepakt:

de bruinrode loper uit, eikels

voor de pijp, kastanjes voor

het vuur, paddestoelen om tot

sprookjes in te keren. De zon

weerlicht aan de grond, ritselt

tussen afgeleefd blad en overal

het wuiven en zwaaien, depressies

binnen en buiten. Alles trekt

zich terug, de takken in hun

boom, de bomen in hun wortels,

de mens in zijn dromen. Wisseling

van jas, sjaal wordt das,

rooksignalen van overlevenden.





Victor Vroomkoning: uit De tweede ronde, Amsterdam 1994



Irene

30 mei 2006 toestemming gevraagd om op de site te mogen plaatsen

Bernadet





De mens in al zijn "glorie", in de herfst van zijn leven.



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).

Geplaatst: 28 apr 2008 03:55 pm

Dettie schreef:



BEDRIJVIGHEID



Ik heb veel meegemaakt.

Vanaf mijn eerste dag

zocht ik mijn ouders

in mijn ouders tot hun

oogopslag vanmorgen.

Ook leefde ik veel levens

tussen vrouw en kinderen,

kreeg steeds kennis aan

de vrienden die ik had.

Onderwijl bereisde ik

de halve wereld in mijn

land, verhuisde aldoor in

mijn stad en zwierf door

de vier tuinen van mijn

tuin. Ik keek mijn ogen

uit naar het weekdier

in mijn dagelijkse bad,

herlas mijn twintig boeken

twintig maal, herschreef

mijn honderd verzen

onophoudelijk en had lief

alsof ik nooit had liefgehad.



Victor Vroomkoning

uit: IJsbeerbestaan

De Arbeiderspers, Amsterdam 1999



Dettie



Ik denk dat hij wil zeggen dat zijn geluk dicht bij huis ligt.



Hij ontdekt en zoekt steeds nieuwe dingen in heel vertrouwde dingen.

Zoals zijn ouders zoeken in zijn ouders

veel levens leven tussen vrouw en kinderen

kennis krijgen aan de vrienden die hij al had

door 4 tuinen van zijn tuin zwerven



Ik vind het een heel apart gedicht en ontdek steeds nieuwe dingen erin.

Ben het volledig met je eens, Dettie. Maar ik zou nog iets verder gaan. Er zit door die herhaling een zeker ritme in, het ritme van de natuur en het leven ?



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 03 mei 2008 01:43 pm





BEHEER





Hoe ik met het houden

van ouders begon,

toen ik mij kwijt was

in een kind.



Tweemaal ouder werden zij

mijn oudste kinderen.



Zwakker wordend sterkten zij

in mij aan totdat zij ademden

als in hun eerste albums.



Hoe ik hun levens afstof,

restaureer, hun klein museum

conserveer.



Hoe ik verouder tot grijze wees

van onvergankelijke ouders.



Hoe het nooit meer ophoudt

toen te worden.



Victor Vroomkoning

Uit: Klein museum

Agathon, Houten, 1987



De cirkel is rond. Zo zou je dit gedicht heel kort kunnen samenvatten. Het spel tussen oud en jong, of tussen jong en oud, wie zal het zeggen is een prachtige weerspiegeling van het eeuwig weerkerende in de natuur.



Rutger.

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 03 mei 2008 01:56 pm



Wat een mooi gedicht Rutger.



Ik ga het nog even herlezen de komende dagen. ik kom er nog op terug.



Groeten

Willeke

Geplaatst: 03 mei 2008 05:50 pm



Ik heb het herlezen,

het is echt een gedicht wat, bij mij, even moet bezinken, maar ik vind het prachtig,

vooral

Tweemaal ouder werden zij

mijn oudste kinderen.



Zwakker wordend sterkten zij

in mij aan totdat zij ademden

als in hun eerste albums.

Groeten

Willeke