Victor Vroomkoning (ja)

Geplaatst: 20 jul 2006 01:05 pm



Ik denk dat ik deze bundel indertijd geleend heb van de bib. Maar ik zal wel voor je grasduinen.

Kom er op terug.



groetjes, irene

Geplaatst: 08 mrt 2007 11:45 pm



De Belgische Ardennen



Heel bemoedigend natuurlijk

al die therapeutische sparren:

de een begrijpt je, een ander

peinst met je mee, een derde

slaat wat takken om je heen

maar allemaal met dat sombere

smoelwerk. Alles druppelt,

druipt, snottert, wasemt, sopt.

Hout dat wil verzoenen, helen,

meeleeft, meewaait, maar vooral

meemiezert. Om de dooie

dood geen bouwvakkerspark waar

iedereen vrolijk luidruchtig

maar wat aanrotzooit. Nee,

hier introverte riviertjes,

survivalinspanninkjes, feedback-

uitspanninkjes. Intellectueel

woud-voertaal beschaafd Hollands-

onder een stolp van eeuwige mist.

En overal creaturen die de door

melancholie bevangen dichter uithangen.



uit 'Ijsbeerbstaan' '99

Victor Vroomkoning

uitg.De Arbeiderspers



Leni



uit het item "raad de dichter" ook hier geplaatst

Geplaatst: 09 mrt 2007 01:01 pm

En overal creaturen die de door

melancholie bevangen dichter uithangen

.





Mooi einde is dat! Je moet er maar opkomen .



Tiba.

Geplaatst: 09 mrt 2007 03:20 pm



De gedichten staan weer allemaal op de site



www.poezie-leestafel.info/victor-vroomkoning



Dettie

Geplaatst: 21 mrt 2007 08:47 am



Zee



Kon je maar beklijven

in de lauwe baai

waaruit je ooit kwam

maar je blijft

de dagelijkse drenkeling

tot aan de laatste schemering.



Kon je je maar in haar

bergen maar je legert je

aan haar rand dolend

in jezelf achteloos

verkerend tussen lotgenoten



die zoals jij de tint

van het land aannamen,

zilten kameleons, vlezen

korrels: loom droog sepia.



Victor Vroomkoning

Uit: Stapelen

Arbeiderspers 2005



Dettie

Geplaatst: 21 mrt 2007 10:07 am

Kon je je maar in haar

bergen maar je legert je

aan haar rand dolend

in jezelf achteloos

verkerend tussen lotgenoten

nou, dit is treffend gezegd!



Tiba.