Marianne Som (ja/nee)

Geplaatst: 16 apr 2008 10:47 am

WilV schreef : Er zit een bepaalde dreiging in ook, al valt dat bij de twee die ik nu plaats wel mee.



Deze horen duidelijk bij elkaar, maar hoe?

De eerste gaat over de geboorte denk ik, of over de geboorte van een kind, of het loslaten van een kind ( het lege nest), of misschien wel over het moment dat je het huis verlaat,zelfstandig wordt..

Prelude (eerste geboorte)

Ik wandel door de tuin

waar vogels bloemen zijn

en bloemen vogels lijken,

waar blauw legato klimt,

waar pizzicato rood

in kringen danst.



syncope

Ik hunker naar de woonplaats

waar de bloedband

en hoor de troostervogel in zijn avondvlucht.

Een zacht, begrijpend zingen

van het lege nest.



© Marianne Som

Uit: Requiem voor Joshua

Uitg. De Distel, 2005

en het tweede..

De stille roep (tweede geboorte)

Hoe kan ik de roep van

het riet vertalen?



Hoofse pluimen beloven

een ontkomen aan

de grondeloze, grote dood.

Nog weet ik niet van

diepe knekels, strooizand, bijtend loog.

Het rimpelloze water lokt

de argeloze.



© Marianne Som

Uit: Requiem voor Joshua

Uitg. De Distel, 2005

Lijkt me te gaan de lokroep van de dood, of niet.



Wat denken jullie?



Willeke

Ik ben het alvast met je eens, Willeke, dat deze beide gedichten bij elkaar horen, al is dit voorlopig alleen door de titel voor mij. Het zijn alvast geen gemakkelijke gedichten.



Wat alvast opvalt is



1)het gebruik van een aantal muzikale termen

- legato : noten worden zo gespeeld dat ze in elkaar overlopen

- pizzicato : het beroeren van de snaren door de vingertoppen en een vinger, in plaats van door de strijkstok (vooral bij contrabas)

- prelude : muzikaal voorspel, vaak geïmproviseerd

- syncope : accentverlegging in de muziek (daarnaast ook stijlfiguur, waarbij letters worden weggelaten - hier niet het geval)

2)de bundel is een requiem, in de katholieke eredienst een mis voor de overledenen, die hun verblijf in het vagevuur kan inkorten



Het begin lijkt alvast op een mooie tuin, met bloemen en vogels, maar waarin toch wat "afwijkende" dingen gebeuren (zoals uit de muzikale termen mag blijken).



De tweede strofe, voorafgegaan door syncope lijkt inderdaad wel een accentverschuiving, van een paradijselijke tuin naar een leeg nest. Hierin kan ik je interpretatie volledig volgen, Willeke. En ook je aanvoelen dat de tweede geboorte hier bij hoort. Had jij ook de indruk dat er in deze tweede strofe iets ontbrak (waar de bloedband ??? en hoor ...) ?



Maar ik kan dat aanvoelen niet onmiddellijk in woorden weergeven. Uitgaande van jouw interpretatie zou je misschien kunnen zeggen dat de tweede geboorte het sterven is, of ga ik nu te ver ?



Rutger

_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 16 apr 2008 11:00 am

Hierbij vraag ik me af over wiens mooie woorden het gaat. Ik kan er niet goed aan uit: ik dacht dat het ging over de woorden van de mensen die weggingen, maar ben niet zeker.

Zo heb ik het wel gelezen Tiba,

iemand verliest een dierbare,

en niemand kan de leegte opvullen die dat achterliet

Ach nee, het is geen onwil. Niemand kan

immers de leegte vullen die niet bestond

toen jij er was.

Er komt wel bezoek, maar het wordt steeds minder, nu ze uit haar verdoving ontwaakt is de kring van mensen om haar heen kleiner geworden,

mensen gingen toen ze hadden moeten blijven

blijvenNu ik uit mijn verdoving ben ontwaakt

is de wereld kleiner geworden.

Haar omtrekken schrijven geen

wijde kringen van mensen meer,

die allemaal gaan wanneer ze

zouden moeten blijven.

de mooie woorden die de leegte niet op kunnen vullen slaan dan ook volgens mj op de woorden van het bezoek wat probeerde te troosten,

Lege woorden. Al is het niet uit onwil.

Zo veel mooie woorden:

Schud ze uit en werp hun schillen

in het vuur.

Maal het merg en strooi het

op ons nieuwe bospad.

het laatste stuk vind ik het moelijkst..

Vanavond zal ik zoeken

langs de vloed

naar de contouren van je ijle gestalte,

maar nu knoop ik de banden van mijn schort

en verpulver

de kruiden in de vijzel,

want over een uur

komen de gasten.

Ze zoekt haar geliefde langs de vloed,

in de stilte stel ik me zo voor,

en ondertussen gaat ze door met de dagelijkse dingen,

bereid een maal,

want vanavond komen de gasten...ze herneemt de dagelijkse gang van zaken weer, althans uiterlijk.





Zo ongeveer interpreteerde ik het.



Het is een prachtig gedicht trouwens.



Wil

Geplaatst: 16 apr 2008 11:03 am

tiba schreef : Maar toch, dat ontwaken, de beschrijving ervan, het zijn slechts woorden, die je kunt weg gooien.



Hier twijfel ik zoals ik hierboven schreef: het is mij niet duidelijk over wiens woorden het gaat: die van de mensen die weggingen (en wellichteen woord van troost spraken)???

Ik begrijp dat jij het ziet als de woorden die de schrijfster zelf opschrijft. Ik weet het zo niet...

Misschien dat iemand duidelijkheid ziet?



Tiba.

Ik ben het met je eens, tiba, dat



... geen

wijde kringen van mensen meer,

die allemaal gaan wanneer ze

zouden moeten blijven.



zeker impliciet meer bevat dat alleen een nuchtere vaststelling van de schrijfster dat zij alleen gelaten wordt. Het is zeker niet onmogelijk dat de schrijfster nu een aantal woorden van troost moet ontberen. In die zin kan ik je gedachtengang wel volgen dat het niet noodzakelijk de geschreven woorden zijn, die weggegooid kunnen worden.



Rutger



_________________

Geduld, eenvoud en mededogen (Tao).



blog.seniorennet.be/mijn_boekenhoekje

Geplaatst: 16 apr 2008 11:09 am



Dank je wel voor je uitleg Rutger

Uitgaande van jouw interpretatie zou je misschien kunnen zeggen dat de tweede geboorte het sterven is, of ga ik nu te ver ?

je verwoord het mooi, ja zo had ik het na een aantal keren lezen inderdaad geinterpreteerd.

Had jij ook de indruk dat er in deze tweede strofe iets ontbrak (waar de bloedband ??? en hoor ...) ?

Ja ze laat ruimte over die ingevuld moet worden,

woorden die bij elkaar horen en daardoor een bepaald verband aangeven..bloedband, woonplaats, leeg nest...



Door de bloedband denk je aan een gezin, een thuis wat was,

door het lege nest denk je aan een kind wat uitvloog,



maar we moeten het allemaal een beetje zelf invullen...ze suggereer meer dan ze zegt. wat ik altidj wel mooi vind.



Groeten

Willeke

Geplaatst: 20 apr 2008 09:55 am



Sorry, ik kreeg geen tips meer en dacht dat er geen dichter van de maand was. Ik zal het in de komende 10 dagen proberen goed te maken.



Pieter