Bert Schierbeek (ja)

Geplaatst: 10 dec 2007 09:54 pm



Ik zou heel blij zijn als mijn man mij zich zo zou herinneren.

Er zit de wanhoop in van het haar missen maar ook omvat het de mooie herinneringen aan haar.



en dat

niet vergeten gvd wat hebben we gelachen

en niet en nooit vergeten dat we zo

hebben gelachen omdat we samen waren



Dettie

Geplaatst: 10 dec 2007 10:01 pm



Precies!



Ik weet wel zeker Bernard zich mij en onze liefde zo zal herinneren.

En ik hem ook natuurlijk.



Overigens komen ook andere grote liefdes in de buurt.

Mijn eerste man Frank bijvoorbeeld.



Maar goed, daar deel je niet je hele verdere leven mee, die liefdes kennen niet de dagdagelijkse realiteit, de dagdagelijkse dingen van elkaar ervaren.

Dan van elkaar blijven houden op die manier, dat is pas knap.



Grada

_________________

'Do you think it's a whoozle?'

Geplaatst: 11 dec 2007 10:20 am

Grada schreef:

Ik vind het zeker niet bitter, treurig misschien wel, maar op een zachte manier. Ik lees het vooral als eerbetoon aan hun liefde, het ontroert me. Ik lees het dus wéér anders.

Dat vind ik ook het mooie van kunst: iedereen kijkt er weer anders naar. De kunstenaar zegt ook nooit expliciet: 'dit is het en niet anders' maar laat het aan de kijker of lezer over om er zijn eigen betekenis in te leggen.

Zo zie ik het althans. Kunst legt niet uit maar is.



Ik lees het gedicht over het lachen ook als liefdevol, maar meer als de liefde van iemand die krampachtig zijn tranen (en zijn woede) probeert te bedwingen door vrolijk te doen.



Cat

_________________

"Die Worte sind nur die Mauern.

Dahinter in immer blauern Bergen schimmert ihr Sinn."

Rainer Maria Rilke

Geplaatst: 11 dec 2007 10:33 am



Kijk



kijk,

ik weet het niet

ik was nog nooit dood

maar als je nou dood bent

wat zie je dan

wat zie jij nu wat ik niet zie

Want als de ogen zich sluiten

en het zicht naar binnen keert

waar ben ik dan

en jij?

en wij?



kijk,

als ik die kurketrekker pak

die zweedse van blank berken

en een fles rooie ontkurk

dan zie ik jou voor me

zoals je dat deed

je ogen

je hand

het glas



kijk,

dat wel

en de zon

een rooie bal over de heuvels

en de meeuw

een vliegende vlek in de zon

net als jij



Bert Schierbeek





Uit dezelfde bundel.

Wat ik zo mooi vind aan deze gedichten: ze ontroeren diep en je voelt het schrijnende gemis, maar ze zijn nergens pathetisch of theatraal.

Nergens van die nadrukkelijke adjectieven om iets te onderstrepen dat er toch al is.

Er is verdriet maar ook een soort verwondering: hoe is dat nou om dood te zijn.



Cat

_________________

"Die Worte sind nur die Mauern.

Dahinter in immer blauern Bergen schimmert ihr Sinn."

Rainer Maria Rilke

Geplaatst: 24 apr 2008 04:04 pm



Ik zag dat Bert Schierbeek nog niet op de lijst met toestemmingen staat.



Tiba.

Geplaatst: 24 apr 2008 04:06 pm



Goed dat je het meldt Tiba, ik zal het aanpassen.



Dettie