Rim Sartori (stuurt ons gedichten)

Geplaatst: 21 sep 2005 11:10 am



Interessant, Dettie.

'Toekomst' wat erop staat en een prijs gewonnen heeft is een mooi gedicht.



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 29 okt 2005 01:35 pm



NO NONSENSE GEDICHT



ZITTENDE BAKBORREL

IN HORLOGEBORSTEL

BEWONER VAN TACT

LOS TEN STRIPPENBAARD

OP DE ZWEMFLAT

STRIJKEN TEN

STOELVLUCHT

BOUTEN IN BUITENRUIM

LUSSEN IN FRIEMELGLAS

BAKKEN OP PERENLUCHT

SPIJKERS IN OPPERTUCHT

LASSEN LUIZENVLOT

KLIKKEN IN LACHSCHUIM

SPAAN OP VINGERMOER

WACHT IN DEURDOPPEN

ZUCHT OVER ERWTFLOPPEN

ZO DEURENZAT

RIJDEN OP GLAASJE LAADJE



Rim Sartori

Geplaatst: 29 okt 2005 01:35 pm



Zaterdagnachtfeest.



Met watten in mijn oren

en een sluimermasker op

het hemelbed ingetild.



Zwaaiend waaiend sta ik

op- en in vierkanten

de horlepiep te dansen.



Op bloemen walsen gordijnen.



Drijvend in wolkennat

ga ik met vlindernet

mijn hoofd achterna.



Rim Sartori

Geplaatst: 29 okt 2005 01:38 pm Onderwerp



Herfstgeuren



Een fluitende wind en

gekraak van takken.

Dwarrelbladeren weven

bronskleurige tapijten.



Geknakte rietstengels langs

de modderige sloot.

Een lichte nevel

klam en vochtig.



Glijvlucht over

glibberige grond

door geelgroene

bruine bladmoes.



Overal geflierefluit van jewelst



Grauwe ganzen gakken.

Klapwiekende dansers

in V – formatie,

vliegen allen zuidwaarts

naar de horizon.



Een achtergebleven lijster

hangt dood in een struik,

een buizerd loert ernaar

op zijn veel te dunne tak.



Rim Sartori

Geplaatst: 29 okt 2005 01:38 pm



Een nachtkaars.



Als een wit laken

opgetrokken tot aan de kin

staan de Phloxen Paniculata

naast de Salvia Superba, zuchtend.



Hydrangea’s, dun als vliegerpapier

ritselen zacht in de avondbries.

Langs de vijver wegkwijnende Hosta’s,

Door bleek maanlicht beschenen

een enkele Rudbeckia Fulgida

en een wilde Aquilegia Vulgaris.

Zelfs de Delphinium Grandiflora

kleurt nog eenmaal op.



Ik kijk naar mijn adem

die wolkjes vormt

langs vervagende borders.

De Oenothera Gracea

gaat als een nachtkaars uit.





Rim Sartori

Herfst

Geplaatst: 29 okt 2005 02:24 pm



Ontheemde



De tijd is in haar

gestorven; tijdloos

is de stilte.



Als ledenpop

ligt zij daar op een lucht-

gevuld onderkomen

een zijden sjaal om

haar hoofd gewikkeld

een fleurige blouse aan

en ogen die gaan.



Op haar wangen twee

veegjes uit een plastic doosje

roze gelakte nagels op bijna

roerloze handen. Zwakke

zuchten ontsnappen uit haar

lege mond en ogen

die gaan.



De tijd is met haar

gestorven, in een stilte

die blijft.



Rim Sartori