J.Slauerhoff (1898-1936) (ja)

Geplaatst: 01 mrt 2007 08:03 am



De ontdekker



Hij had het land waarvoor hij scheepging lief,

Lief, als een vrouw 't verborgen komende.

Er diep aan denkend stond hij droomende

Voor op de plecht en als de boeg zich hief



Was 't hem te moede of 't zich reeds bewoog

Onder de verten, waarin 't sluimerde

Terwijl 't schip, door de waterscheiding schuimende,

Op de aanbrekende geboort' toevloog.



Maar toen het lag ontdekt, leek het verraad.

Geen stille onzichtbre streng verbond hen tweeën.

Hij wilde 't weer verheimlijken - te laat:

Het lag voor allen bloot. Hem bleef geen raad

Dan voort te varen, doelloos, desolaat

En zonder drift - leeg, over leege zeeën.





J.J. Slauerhoff (1898-1936)

uit: Eldorado

Van Dishoeck Bussum (1928)



Dettie

Geplaatst: 06 apr 2007 11:52 am



Zeekoorts



Ik moet weer op zee gaan, een goed schip en in 't verschiet

Een ster om op aan te sturen, anders verlang ik niet.

Het rukken van 't wiel, 't gekraak van het hout, het zeil ertegen,

Als de dag aanbreekt over grauwe zee, door een mist van regen.



Want de roep van de rollende branding, brekende op de kust,

Dreunt diep in het land in mijn oren en laat mij nergens rust,

't Is stil hier, 'k verlang een stormdag, met witte jagende wolken

En hoogopspattend schuim en meeuwen om kronk'lende kolken.



Ik ben een gedoemde zwerver, waar moet ik anders heen?

Maar gelaten door de wind gaan, weg uit de stad van steen.

Geen vrouw, geen haard verwacht mij. Ik blijf ook liever zonder.

'k Heb genoeg aan een pijp op wacht en een glas in 't vooronder.



J. Slauerhoff

bron: Eldorado.

Uitgever: C.A.J.van Dishoeck, Bussum



Dettie

Geplaatst: 11 apr 2007 12:00 pm



Deze dichter had iets met boten zeker?



Jan s

Heb even gegoogled Jan en vond dit



Geplaatst: 12 apr 2007 05:44 am Onderwerp: Reageer met quote Bewerk/Verwijder dit bericht Meld post Verwijder dit bericht Bekijk het IP van deze gebruiker

Een diep verlangen om de wijde wereld in te trekken, moet de dichter Jan Jacob Slauerhoff (1898-1936) al vroeg in zich hebben gevoeld. Zijn diepste wens was: naar zee te gaan. Maar zijn vader stond erop dat hij medicijnen zou gaan studeren. Toen hij daarna in Amsterdam deze studie volgde, was zijn kamer verfraaid met een opiumpijp en het houten model van een boot, terwijl hijzelf in een scheepskooi sliep.

Vrienden trakteerde hij op 'schipbreukwijn', die van een gestrand schip afkomstig zou zijn. Zijn medestudenten noemden hem: Slau.

Trouwens: hij vond een compromis tussen zijn toekomstverlangen en wat zijn ouders van hem verwachtten: hij werd scheepsarts.

Over dat zeemansbestaan zal hij dan heel veel, zowel romans, verhalen en gedichten (en zelfs een toneelstuk) schrijven.

Al jong was Slauerhoff begonnen poëzie te schrijven, waarin hij - mede onder invloed van bewonderde Franse dichters als Charles Baudelaire en Tristan Corbiere - zijn afkeer van de geordende maatschappij onder woorden bracht. Nadat hij in het tijdschrift 'Het Getij' een aantal verzen had gepubliceerd, verscheen in 1933 zijn eerste gedichtenbundel, 'Archipel'.



Hier staat de rest

www.collegenet.nl/content/digilessen/lit.../interbellum/003.htm



Dettie

Geplaatst: 12 apr 2007 09:18 am



Suez



Het azuur trilt als van het zware

Lied dat verslaafde vrouwen

Onder 't gevlecht van hun haren

Als laatste onschuld ontvouwen.



In den hof geplante palmen

Wuiven over de randen

Van de vierkante vazen:

De albasten gebouwen.



Zee kust de oevers, beschuimend,

En laat zijn vacht beschijnen;

Zijn jeugdigste golven tuimlen

Speelsch over breeddeinende pleinen.



Plompe Arabische booten

Met smalle Latijnsche zeilen

Schijnen vastbesloten

De baai te overijlen.



Maar telkens boort hun stompe

Boeg in een drachtige baar,

Dan vallen de rompen zwaar

En loopen gelaten onder.



Welbevaren meeuwen,

Zelfbewust zwenkend en glijdend,

Weten van verre eeuwen,

Zwanenslanke galeien,



Zijn de geesten van wrakken,

Bezet met paarlen koralen,

Gestegen naar de oppervlakte

Om licht en adem te halen.



De diepzee is een groot

Praalgraf; zij weten in- en

Uitvlucht door den dood,

Zijn soms ineens verwenen.



Uit: Een eerlijk zeemansgraf, Nijgh & Van Ditmar, Rotterdam 1936.



Irene



N.a.v. het item: Raad de dichter hier geplaatst.

Geplaatst: 12 apr 2007 09:24 am



Ik had wel iets over Slauerhoff gelezen, maar het zat ver.

De biografie hierboven brengt dat weer terug.

Maar wat is hij jong gestorven: pas 38 jaar geworden.



Tiba.