J.Slauerhoff (1898-1936) (ja)

Omdat J.Slauerhoff meer dan 70 jaar geleden overleden is,

zijn zijn gedichten vrij van copyright.

Er mogen dus meer gedichten geplaatst worden.



Dettie

Geplaatst: 07 mrt 2006 04:14 pm



De schalmei



Zeven zonen had moeder:

Allen heetten Peter,

Behalve Wanjka die Iwan heette.



Allen konden werken:

Eén was geitenhoeder,

Eén vlocht sandalen,

Eén zelfs bouwde kerken;

Maar Iwan die Wanjka heette

Wilde niet werken.



Op een steen in de zon gezeten

Bespeelde hij zijn schalmei.



"O, mijn lieve,

Mijn lustige,

Laat mij spelen

In de schaduw van mijn

Korte rustige vallei.

Laat andren werken,

Sandalen maken of kerken.

Wanjka heeft genoeg aan zijn schalmei."



Jan Jacob Slauerhoff

Uit de bundel: Serenade. Gedichten.

Amsterdam: The Halcyon Press 1930



Bernadet



Ik heb dit gedicht van Slauerhoff hier ook even geplaatst, Dettie.

Is zo'n vrolijk, onbezorgd gedicht:

"Laat andren werken,

Sandalen maken of kerken.

Wanjka heeft genoeg aan zijn schalmei."

Romantisch is dit wel!



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 07 mrt 2006 04:17 pm



Woningloze



Alleen in mijn gedichten kan ik wonen,

Nooit vond ik ergens anders onderdak;

Voor de eigenhaard gevoelde ik nooit een zwak,

Een tent werd door de stormwind meegenomen.



Alleen in mijn gedichten kan ik wonen.

Zolang ik weet dat ik in wildernis,

In steppen, stad en woud dat onderkomen

Kan vinden, deert mij geen bekommernis.



Het zal lang duren, maar de tijd zal komen

Dat vóór de nacht mij de oude kracht ontbreekt

En tevergeefs om zachte woorden smeekt,

Waarmee ‘k weleer kon bouwen, en de aarde

Mij bergen moet en ik mij neerbuig naar de

Plek waar mijn graf in ‘t donker openbreekt.



J.Slauerhoff (1898-1936)

uit: Serenade, The Halcyon Press, 1930



Tiba.



Dit is misschien wel het beroemdste gedicht van Slauerhoff.

Het aanvangsvers 'alleen in mijn gedichten kan ik wonen', werd talloze malen geciteerd.



---

Geplaatst: 09 jun 2006 11:44 am



Billet doux *



Ik wilde een gedicht op een waaier schrijven,

Zodat je de woorden je kunt toewuiven

En de strofen, wanneer je wilt blijven

Mijmren, weer achtloos dicht kunt schuiven.



Maar liever wilde ik dat ze binnen

In je gewaad geschreven stonden,

Zodat tegelijk met batist* of linnen

Mijn gedachten je strelen konden.



Ik zou deze dwaze wens niet uiten,

Als mij een krankzinnige was vervuld:

Je eenmaal zelf in mijn armen te sluiten...

Maar ik heb engelengeduld.



* Billet doux - Liefdesbriefje

* batist - zeer fijne stof (van de zachtste vlasvezels gemaakt)



Jan Jacob Slauerhoff

Uit de bundel: Al dwalend

's-Gravenhage, 1986

Uitgeverij: Nijgh & Van Ditmar

Geplaatst: 09 jun 2006 07:16 pm



Van romantiek gesproken



Jan S

Geplaatst: 26 jun 2006 06:33 pm



Fado



Ben ik traag omdat ik droef ben,

Alles vergeefs vind en veil,

Op aarde geen hoogre behoefte ken

Dan wat schaduw onder een zonnezeil?



Of ben ik droef omdat ik traag ben,

Nooit de wijde wereld inga,

Alleen Lisboa van bij de Taag ken

En ook daar voor niemand besta,



Liever doelloos in donkere stegen

Van de armoedige Mouraria loop?

Daar kom ik vele' als mijzelve tegen

Die leven zonder liefde, lust, hoop .





J.J. Slauerhoff (1898-1936)

Uit: ‘Soleares III - Saudades’.