Fernando Pessoa - August Willemsen (nee)

Geplaatst: 20 dec 2007 12:00 pm



Wil, bedankt voor je tip. Ik heb die tip ook al eens van Dettie gekregen maar die was me weer ontschoten. Ik hoop nog eens tijd te vinden voor het marathoninterview, Dettie, maar het worden hier heel drukke dagen. Ik denk dat ik alleen nog 's-morgensvroeg tijd heb en dan een stuk minder intensief. Maar dat zal met jullie ook wel het geval zijn.



Pieter

Geplaatst: 11 apr 2008 10:28 pm



XX1V



Soms, op dagen van volmaakt en zeer scherp licht.

Waarop de dingen zo werkelijk zijn als ze maar kunnen zijn,

Vraag ik mij langzaam af

Waarom ik schoonheid toeken

Aan de dingen.



Een bloem bijvoorbeeld, heeft die schoonheid?

Is er soms schoonheid in een vrucht?

Nee, ze hebben kleur en vorm

En ze bestaan, meer niet.

Schoonheid is de naam van iets dat niet bestaat

En die ik aan de dingen geef in ruil voor het genot dat zij mij geven.

Hij betekent niets.

Waarom dan zeg ik van de dingen: ze zijn mooi?



Ja, zelfs mij, die alleen van leven leeft,

Bezoeken, onzichtbaar, de leugens der mensen

Met betrekking tot de dingen,

Met betrekking tot de dingen die eenvoudigeweg bestaan.



Hoe moeilijk is het jezelf te zijn en slechts het zichtbare te zien!



(11-3-1914)



© Fernando Pessoa

Uit: Alberto Caeiro/De Hoeder van de Kudden

De Arbeiderspers 2003

vertaald door August Willemsen



uit het mooie archief dit "naar boven" gehaald.



Tiba.

Geplaatst: 12 apr 2008 02:47 am



Bijna - of misschien wel helemaal - boeddhistisch, deze gedachten van Pessoa! Het doet me denken aan het verhaal over Boeddha, die zijn leer uitlegde aan een grote schare volgelingen door geen woord te zeggen, maar alleen te wijzen op een bloem voor zijn voeten.



Grada

_________________

'Do you think it's a whoozle?'

Geplaatst: 12 apr 2008 05:37 am



Een mooi gedicht, Tiba, en ik heb het al eens ergens anders gelezen. Misschien in mijn boek der Rusteloosheid. Ik heb helaas vandaag geen tijd om er op in te gaan maar ik zal dat morgen graag doen.

Hg. Pieter

P.S. Onder het onderwerp Wat is objectief gezien een goed gedicht bespreken we de kwaliteit van een gedicht. Ik neem aan dat je dit een goed gedicht vindt anders zou je het niet plaatsen. Zou jij toe willen lichten waarom je het goed vindt, het liefst onder dat onderwerp maar het mag natuurlijk ook hier. Bij voorbaat mijn dank.



Pieter

_________________

"Hoed u voor de literatuur. Gebruik de woorden die het eerst bij je opkomen" J.P. Sartre

Geplaatst: 12 apr 2008 06:14 am



Ja, zelfs mij, die alleen van leven leeft,

Bezoeken, onzichtbaar, de leugens der mensen

Met betrekking tot de dingen,

Met betrekking tot de dingen die eenvoudigeweg bestaan.



Hoe moeilijk is het jezelf te zijn en slechts het zichtbare te zien!



Op dit gedeelte heb ik toentertijd lang zitten staren.

Daarom reageer ik nu toch maar even.



Bedoelt hij dat je je niet moet laten beïnvloeden door mensen

en dan pas kan je de dingen zien zoals ze zijn?



Dettie

Geplaatst: 12 apr 2008 09:45 am



Mag ik er even op wijzen dat er een foutje in de tekst staat. 'Onmisbaar 'moet zijn 'onzichtbaar'

Hier de strofe in het Portugees:

Sim, mesmo a mim, que vivo só de viver,

Invisíveis, vêm ter comigo as mentiras dos homens

Perante as cousas,

Perante as cousas que simplesmente existem.

Que difícil ser próprio e não ver senão o visivel!

Het gedicht is van Alberto Caeiro, een heteroniem vcan Pessoa.

Een heteroniem is een naam voor een andere in zichzelf ontdekte persoonlijkheid.



De andere heteronieme dichters zijn Álvaro de Campos, en Ricardo Reis.

Zij noemden Caeiro 'hun Meester' omwille van zijn eenvoud van denken..het Boeddhistische dat Grada noemt is niet veraf.. Caeiro had slechts lagere school gelopen en woonde op een landgoed bij een bejaarde tante. Hij zegt van zichzelf:' ik ben niet eens dichter, ik zie..



Maar Pessoa is veel 'slimmer' dan Caeiro en schrijft dus...dat hij beinvloed door de mensen (de leugens die hem zonder dat hij het merkt bezoeken)niet meer oorspronkelijk kan zijn, hij wil namelijk enkel kijken en niet denken. Als een kind, verwonderd, onschuldig,ongekunsteld. Een filosofie zonder filosofisch systeem.



leni