Maja Panajotova (ja)

Geplaatst: 21 jul 2006 09:21 pm



Had jij het anders begrepen dan, over die naam op het graf?

Ik moest er ook even dieper op ingaan maar dacht dat ze haar eigen naam (familienaam?) op een graf zag (een ver familielid of voorouder) en dat dat haar een gevoel van herkenning gaf tussen al het bevreemdende...

Daardoor ging ze zich toch wat meer thuisvoelen in die vreemde stad, een soort "aankomen" dus (ik kan het niet goed uitleggen).



Vandaar:

Toen was ik voor het eerst in Antwerpen.

Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 16 jul 2007 09:28 pm



Landschap van een man



Van achter het slakje van zijn oor

dalen mijn handen geestdriftig af

langs de gladde glijbaan van zijn rug,

houden halt op de twee warme broden

en weten niet meer wat te doen:

er een stukje afbreken of afbijten?

Het ruikt hier naar mannenvlees, denk ik,

op weg naar Klein Duimpje,

maar ik ontmoet de Reus.

Hij zet me op zijn ovalen schouder,

tevreden omdat hij de menseneetster vond.



Ik leg mijn oor op zijn borst

om de richting te bepalen: ik hoor

het hoefgetrappel van zijn hart;

triomfantelijke kreten weerklinken

bij de levenschenkende bron.



In de vallei van zijn hals

leggen mijn handen zich te rusten.

Maar mijn lippen slenteren verder

naar de krater van zijn lippen,

wachtend op de uitbarsting van de vulkaan.

Langs de kam van zijn elegante neus

kom ik bij de voet van zijn voorhoofd.



Daar is de ziel beginnen te kijken.

Daar, achter zijn voorhoofd vertakken zich

zijn gedachten en dragen bloemen.

Daar, achter zijn voorhoofd, rijpen

de zoetste vruchten van mijn zomer.



Maja Panajotova

uit : Verzwegen alibi

1983 Manteau



Leni

Geplaatst: 27 jul 2007 09:25 pm

Daar is de ziel beginnen te kijken.

Daar, achter zijn voorhoofd vertakken zich

zijn gedachten en dragen bloemen.

Daar, achter zijn voorhoofd, rijpen

de zoetste vruchten van mijn zomer.

Hoe prachtig is dit!

Wat een mooie beelden.



Opvallend daarbij:

zijn voorhoofd, zijn gedachten, zijn voorhoofd

en dan op het eind:

de zoetste vruchten van mijn zomer

Die overgang van "zijn" naar "mijn" ...



Tiba.

Geplaatst: 04 sep 2007 05:49 pm



Laatste opdracht



Je verliest me, mijn liefste, verliest me,

zoals een vrouw in de weer met de was

haar gouden ring verliest.

Je zult me zoeken in het schuim

van woorden, ogen en gezichten,

maar ik zal blinken ergens

op een vreemde plek.



Je verliest me, mijn liefste, verliest me,

zoals de jager de tere ree verliest,

als hij haar dode lichaam heeft.

Je zult me zoeken in het bos

van herinneringen en gebaren,

maar ik zal ergens kwijnen

in de dichte schaduw.



Je verliest me, mijn liefste, verliest me,

maar jij bent mijn land en mijn zee,

Ik zal je zoeken, ver, in vreemde landen,

omdat ik twee keer bannelinge ben.



Je verliest me, mijn liefste, verliest me.





Maja Panajotova

uit: Poëten in het Vlaams Parlement, Noord & Zuid

Lannoo, Tielt 2004



Tiba.



Zie ook de uitleg van Lambert Wierenga

car.messageboard.nl/38686/viewtopic.php?t=89

---

Geplaatst: 06 sep 2007 11:40 am



Veel te weinig gedichten gelezen hier de laatste tijd, maar vandaag weer eens begonnen, en wel met deze dichteres. ik kende haar helemaal niet, maar wat een prachtige gedichten. ik zal snel eens op zoek naar meer van haar.



Groeten

Wil

Geplaatst: 06 sep 2007 03:41 pm



Ja hé Wil! De gedichten spreken me ook erg aan.



Tiba.