Willem M. Roggeman (ja)

Geplaatst: 09 apr 2005 09:24 am



Hamlet



Ik besta

dit betekent

ik leef, ik adem

ik heb pijn.



Ik besta

dit betekent

ik lees, ik schrijf,

ik eet

wanneer ik iets te eten heb.



Ik besta

dit betekent

ik denk na,

ik vraag mij af

of ik besta.



Willem M. Roggeman,

Gedichten 1957-1970,

Standaard Uitgeverij 1970 (?)



Tiba.

Geplaatst: 07 mrt 2006 08:34 am



En via een uiterst vriendelijke mail toestemming van Willem Roggeman gekregen! Graag met vermelding van de bundel en de uitgever.



Dettie

Geplaatst: 07 mrt 2006 10:25 am



Heerlijk alweer!!!



Groetjes. Tiba.

Geplaatst: 20 mrt 2006 05:27 pm



RHAPSODY IN BLUE (fragmenten)



o blauw water

op het zenit

van mijn ogen

de piano schept een duivels genoegen

in haar duivels ritme

the man i love

is daar

o man

o porgy

porgy and bess

de pianist is plots zijn handen kwijt

daarom speelt hij met zijn tong

op het klavier

van zijn tanden

rhapsody

so blue

inderdaad

zo angstig blauw

als de dauw

aan de wimpers

van

george gershwin

hij warmt in armoe zijn handen

aan de hete klanken

van summertime



(...)



want

porgy is een neger

daarom zingt hij de hele dag

zingt hij altijd

negro-spirituals

nobody knows

the troubles i've seen

nee

niemand kent het oerwoud

dat ergens in mij

verzonken ligt

niemand kent de wilde tamtamslagen

van mijn hart

niemand nee niemand

niemand kent het moeras in mij

niemand

nee

niemand



(...)





Willem M. Roggeman

uit: gedichten 57/70

Nijgh & Van Ditmar/Standaard Uitgeverij 1972



Bovenstaande fragmenten komen uit een veel langer gedicht. Een van de vroegere gedichten van Roggeman.

Ik ben echt wel heel blij dat Leestafel de toelating van de dichter persoonlijk kreeg. Ik vind Roggeman een steengoed dichter.



Groetjes. Tiba.



Dit gedicht uit het thema "muziek" ook bij de dichter geplaatst.



Laatst aangepast door tiba op 20 mrt 2006 11:05 pm, in totaal 1 keer bewerkt

Geplaatst: 09 jul 2006 07:40 am



Het is vandaag de geboortedag van Willem M. Roggeman dus moet er wel

even een gedicht geplaatst worden natuurlijk.



September



De handtekening van de zomer

pronkt nog onder de eerste dag

van de herfst. Met de volslagen warmte

zo vanzelfsprekend als deze dag,

die veel zon in het schild voert.



Een engel zit naakt te kijken

alleen gekleed met een paar vleugeltjes,

met de wijsvinger krult hij een haarlok

en glimlacht vaag uit onwetendheid,

want hij denkt met een zeer hoofd.



De wegen liggen vol gebroken woorden.



Willem M. Roggeman

Uit Het failliet van het realisme

Leuven, Uitgeverij P 1999



Dettie

Geplaatst: 09 jul 2006 05:45 pm



Wat goed van je, Dettie!

Ik was vandaag de hele dag niet thuis en kon nu pas de homepage lezen.

Roggeman is een dichter waar ik veel van hou.

Nog even dit gedicht grondig herlezen...



Groetjes. Tiba.