Het forum is gemigreerd

Let op: in juli 2026 hebben wij het forum gemigreerd naar nieuwe software.
Heeft u al een account? Klik dan eerst op "Wachtwoord vergeten" om een nieuw wachtwoord aan te vragen. Daarna kunt u weer inloggen.

Leonard Nolens (ja)

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7649 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 14 jul 2006 08:56 am



Kier





Laat dit niet alles zijn, dit leven stil en donker

Als het maandelijks bloeden van de vrouwen.

Laat mij van iemand zijn, maar ook niet zo volstrekt

Dat ik verdwijn, in haar, in hem, of weg moet gaan

Omdat geen mens mijn menselijk gewicht kan tillen.

Uit schrik voor mijn gezicht schrijf ik dit op.



Altijd ben ik onderweg. Ik vind geen rust

Bij mij, ben bang als jij mijn trage stap hoort branden

Op de koude tegels in de gang naar jou.

De deur gaat open. En zoenend en stom onderzoeken je lippen

De sombere man die jou zwijgend staat aan te blaffen

Met liefdesgedichten. Geef hem je bed. Laat alle deuren



Op een kier.



Leonard Nolens

Uit: Liefdes verklaringen

Em. Querido's Uitgeverij B.V., Amsterdam, 1990



Ik vond dit gedicht en vind het ongelooflijk prachtig.

Het straalt de hele onzekerheid van iemand uit. Laat me vrij maar houd van me. Laat me zijn wie ik ben maar houd van me.



Prachtig!



Dettie
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7650 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 14 jul 2006 02:39 pm

En zoenend en stom onderzoeken je lippen

De sombere man die jou zwijgend staat aan te blaffen

Met liefdesgedichten. Geef hem je bed. Laat alle deuren



Op een kier.




Heel pakkend is dit. Het gedicht staat ook in de bundel die ik heb en ik las het al enkele malen. Zo leer ik het beetje bij beetje kennen...

Inderdaad heeel mooi!



Groetjes. Tiba.
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7651 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 20 jul 2006 08:08 am



Dit vind ik ook best wel een mooi gedicht....het lijkt mij de drang naar een stek met open deuren, in de mantel van een vrouw.



Blijkbaar is zijn zoon ook een schrijver. Er stond vandaag een artikel over zijn zoon in de krant (Standaard)



Jan S
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7652 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 30 aug 2006 09:06 pm



Deontologie



Hoe ver mag ik gaan, hoe ver in alleenzijn, hoe diep,

En zonder dat ik straks uit haar gezicht verdwijn?

Zij, die ik in mij heb opgenomen, de noemenswaardige

Van wie ik leef, aan wie ik sterven moet, hoe ver

Kan zij mij volgen, mij, het zwartste pad, de smalste weg,

De wet die haar door mijn geboorte voorgeschreven werd?



Zij is de mens die ik besteel in al zijn vormen.

Ik ben het spook dat haar bekruipt, de giftige honing

Van haar bloed moet proeven om gezond te worden,

Dagelijks zuig ik haar dood. Hoe lang kan zij dit aan?

Hoe bang is zij in dit alleenzijn opgegaan, hoe klein?

Tot wij bij leven uit elkaars gezicht verdwenen zijn?



Leonard Nolens

uit: Geboortebewijs,

Querido 1988



Tiba.
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7653 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 30 aug 2006 09:32 pm



Dit gedicht is heel persoonlijk, heel intiem: de dichter laat hier in zijn diepste binnenste kijken en vraagt zich af hoeveel zijn geliefde van hem kan verdragen, hoelang zij dit kan verduren.

Ik veronderstel dat het gaat over het feit dat de dichter zich dikwijls afzonderde om te schrijven, vandaar:

Hoe ver mag ik gaan, hoe ver in alleenzijn, hoe diep



De dichter eist wel veel van zijn geliefde en voelt zich daardoor schuldig:

Dagelijks zuig ik haar dood



Hij voelt dit aan als egoïsme, vermoed ik, een egoïsme dat hij nodig heeft voor zijn schrijverschap, maar is tegelijk vol van bekommernis om haar:

Hoe bang is zij in dit alleenzijn opgegaan, hoe klein?



Hij vraagt zich af wat ze doormaakt, weet het wellicht...



Vandaar op het einde de vraag of ze wel samen zullen blijven.



Een prachtig en heel eerlijk gedicht.



Tiba.
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Lees meer
17 jaren 4 maanden geleden #7654 door Dettie_3
Beantwoord door Dettie_3 in topic Re: bericht
Geplaatst: 31 aug 2006 07:12 am



Toen ik het las dacht ik eerder aan zijn moeder



Ook omdat hij het over de noemenswaardige heeft. Ik dacht dat Maria (de moeder) ook wel de noemenswaardige wordt genoemd.

Ook heeft hij het over De wet die haar door mijn geboorte voorgeschreven werd



Zij is de mens die ik besteel in al zijn vormen.

Ik ben het spook dat haar bekruipt, de giftige honing

Van haar bloed moet proeven om gezond te worden,

Dagelijks zuig ik haar dood. Hoe lang kan zij dit aan?




Ik zie dan een zwangere vrouw voor me.



Het alleen zijn zie ik als het kind dat op gegeven moment zijn eigen weg zal gaan. Hij is bang dat hij teveel zijn eigen weg zal gaan, haar alleen zal laten.



Grappig zoals we het alletwee anders opvatten. Jij ziet het als geliefde ik als moeder.



Weet jij wat Deontologie betekent Tiba? Deo=God maar dan?

ik kan alleen plichtsbesef als betekenis vinden maar weet niet of het nog meer betekenissen heeft.



Groetjes

Dettie
Laatst bewerkt doorDettie_3.

Graag Inloggen deelnemen aan het gesprek.

Tijd voor maken pagina: 0.566 seconden