Geplaatst: 15 sep 2008 06:52 am
Ben ook eens gaan broeden op dit gedicht.
De moeder is een goed mens, zoals Pieter ook al schrijft.
In het dialect van een mus... is de titel
huismus denk ik dan. De moeder als huiselijke vrouw.
dialect benadrukt het huiselijke/eigene. In je eigen streek, je eigen dialect praten.
Ik zit ook nog te denken dat een wijnkleur iets zegt over de kwaliteit van de wijn, een jonge wijn is lichter van kleur, hoe ouder/rijper de wijn hoe voller en dieper de rode kleur wordt.
In niets werd zij misleid: aan de wijnkleur
van de daken was de liefde te herkennen.
Die moeder is kennelijk een vrouw die alles vol liefde doet.
Dat wordt bevestigd door:
op zachte knieën maakt zij
onderscheid tussen waarheid en leugen
Het werken in de tuin is puur en zuiver. Een tuin liegt niet, woekerplanten
en onkruid worden liefdevol verwijderd. Ook in het gewone leven werd
zij niet misleid, zij doorzag blijkbaar als iemand onwaarheden vertelde. Maar wist dat op een liefdevolle manier te zeggen (zachte knieën). Het is een pure, zuivere vrouw. Ze belegde alles met de mantel der liefde... en die mantel is purper! Purper staat voor koninklijk! De moeder is de koningin in liefde schenken.
laurier is een altijd groene boom, laurier een symbool voor de overwinning, van laurier wordt een lauwerkrans gemaakt.
En waar zij van loutere goedheid spreekt.
Wordt haar tong met laurier belegd.
De waarheid, goedheid overwint.
Een zachtere regel heeft de liefde niet.
Je hebt ook regels in een tuin, dat zijn de gleuven waar in gezaaid wordt.
De moeder zaait liefde.
Dit is wat ik er zo allemaal bij denk.
Ben benieuwd of jullie je daar in kunnen vinden of het misschien wel heel anders zien.
Dettie