Geplaatst: 18 aug 2007 05:05 pm
Van halve dingen leeft mijn moeder niet:
al maanden ligt het veergeld op de kast.
De postduif cirkelt met een dreigbrief
rond het huis: over de kaap der jaren
rolt de handkar van de dood.
Mooi, deze eindstrofe en slotregel.
De moeder is gewend altijd alles voor elkaar te hebben, zodat ze maar voorbereid is op wat er ook maar komen gaat.
Zo ook op haar eigen sterven:
al maanden ligt het veergeld klaar.
Veergeld is de munt die de oude Grieken moesten meegeven aan Cheiron, die oude veerman die hen overzette over de rivier de Styx naar Hades, het rijk waar de doden verbleven.
De Grieken begroeven hun doden daarom ook met veergeld, een muntje (obol) op hun ogen of tong.
De postduif cirkelt ook al rond met een brief, haar doodsbericht.
En de doodskar ratelt al over de keien....
Is de moeder sinds enige tijd ('maanden') ernstig ziek?
Of is het de angst van de zoon om haar ouderdom ('de kaap der jaren') en het onvermijdelijke verlies dat zal volgen?
Erg mooi ook dat de dichter de sfeer helemaal in het leven de vrouw houdt; zij leefde in de dagelijkse bezigheden van het gewone leven, dat was haar wereld, en zo zal haar sterven ook zijn.
Mooie symboliek.
Grada
_________________
'Do you think it's a whoozle?'