Geplaatst: 20 aug 2007 11:16 am
Oei oei! Charon was het natuurlijk! Cheiron is inderdaad een heel andere persoon.
Weet je, dat ik deze fout nu al mijn hele leven maak - nu ja, sinds school dan!
Ik zal het wel niet meer leren, nu, ruim dertig jaar later. :lol: :roll:
Voor mij is het een gedicht over de liefde en de eerbied voor de moeder, maar ook voor waar zij voor staat: een levenshouding van aandacht en dienen.
Zeker zijn ze geen clichés, de beelden die Mandelinck oproept.
Ik vind ze ook fris en heel aansprekend!
ik hoor een wonderlijk gerucht
als zij de horren uit de ramen neemt.
Die woorden 'een wonderlijk gerucht' bij zoiets 'alledaags' als het uitnemen van de horren vind ik echt een prachtige vondst!
Dat tilt de handeling naar een hogere dimensie...
Mooi is ook:
Ik ken de wijding van haar hand:
voor het strijken sprenkelt zij de was;
Door de aandacht van haar handelen wijdt ze de dingen om haar heen.
Een zeer aansprekende gedachte die ook terug te vinden is in veel religies, oud en nieuw...
Ik denk bijvoorbeeld aan 'de gedragscode' van de boeddhisten: Doe alles wat je doet met volledige aandacht.
Of aan de regels van sommige christelijke stromingen dat juist het allernederigste werk je het dichtst bij God brengt.
Zelf merk ik het ook ... door de dingen met aandacht te doen, kom je bij het wezenlijke.
Steeds trekt haar ijver wijze lessen
uit de tuin: van rijpen proeft zij
het gewicht; de stengel sparend
gaat de aardbei liggen.
Ik lees het zo:
De moeder trekt lessen uit haar tuin.
De eerste les begrijp ik eerlijkgezegd niet goed.
Ze voelt het gewicht van de vruchten in plaats van in het fruit te bijten.
Voor mij gaat die regel over 'rijpen' in het algemeen, niet alleen maar over de aardbeien.
De les is: Wat rijp is, heeft gewicht.
Maar wat wil dat zeggen?
Misschien gaat het ook wel over mensen?
De tweede les begrijp ik zo:
Eerst gewoon letterlijk: Aardbeien groeien aan lange dunne stengels die het gewicht van de vruchten nooit kunnen dragen. Daar zijn ze te zwak voor. Aardbeien rijpen dan ook liggende op de aarde, niet 'hangend' aan hun stengel.
De les is dan voor mij dat je het zwakke en breekbare moet sparen als je zelf de sterkere bent.
Een dienende houding is beter dan strijd of je ergens boven stellen.
Ook lees ik dat het beter is om mee te geven, zoals ook het ruizende riet meebuigt in de wind (Gezelle).
Bij deze regels:
over de kaap der jaren
rolt de handkar van de dood.
zie ik ook letterlijk een ouderwetse kar, waarmee in vroeger tijden de doden van huis werden opgehaald. Een letterlijk beeld dus.
En ja, het zal ook iets zeggen over de traagheid van de naderende dood.

Grada
_________________
'Do you think it's a whoozle?'