Geplaatst: 12 apr 2007 06:03 am
Ik laat me niet meer leiden door
de radeloze rede, ik
ontwaakte uit een trage film
waarin geen mens zich ooit versprak.
Het is wel radeloze rede, dus een rede voortkomend uit radeloosheid. Daardoor laat hij zich niet meer leiden.
Of hij zich niet meer door rede laat leiden is een ander verhaal.
Vandaag heb ik van niets meer spijt.
Er is een kerk voor elke fout
en een gebed voor elk gemis,
een rustig woord voor elke strijd.
Dit vind ik prachtig...
Iedereen maakt fouten, maar je kan altijd vergeving vragen
je kan elk gemis kwijt in een gebed
een weldoordacht, rustig woord kan een strijd afzwakken of oplossen.
Ik adem, vul mijn longen met
geluk. Een zachte beeldenstorm
raast door mijn hoofd, een lange stroom
gedachten aan een nieuw bestaan.
Hij beseft dat het oude, dat zijn (radeloze) gedachten steeds maar bezig hield, plaatst heeft gemaakt voor iets nieuws. Er is weer ruimte in zijn hoofd. Er zijn nieuwe beelden (inzichten?). Hij kan weer ademen, het benauwde is weg.
Dettie